منابع پایان نامه درمورد
سرمایه گذاری، زیست محیطی، بازار هدف No category

پیش روی یک بنگاه آورده شده است (محبی، 1389).
جدول 4_2 انواع مختلف ریسک برای یک بنگاه (محبی، 1389)
چارچوب ریسک
ریسک جهانی
ریسک کشور
ریسک صنعت
ریسک بنگاه
_حوادث طبیعی
(خشکسالی، زلزله، سیل)
_وقایع اجتماعی
(بیماری های همه گیر)
_رویدادهای تکنیکی
(ویروس های رایانه ای)
_ریسک های سیاسی
(بی ثباتی سیاسی، خط مشی های دولتی، بی ثباتی اجتماعی)
_ریسک های اقتصادی
(ریسک های عملکردی، ریسک های بافت بازار، ریسک های زیرساختی)
_ریسک های فرهنگی
(ریسک های هزینه مبادله، ریسک های مذاکره)
_ریسک های ذاتی محصول
(برای تولیدکننده، حمل کننده، مصرف کننده)
_ریسک های بازار محصول
(تغییر در ذائقه مصرف کنندگان، وجود محصولات جایگزین، کمیابی محصولات تکمیلی)
_ریسک های تکنولوژیکی
(نوآوری در محصول، نوآوری در فرآیند)
_ریسک های قانونی
(استانداردهای صنعت، مقررات دولتی)
_ریسک های عملیاتی
(ریسک نیروی کار، ریسک تأمین کنندگان، ریسک تولید)
_ریسک های تأمین مالی
(مشکلات نقدینگی و اعتبار)
_ریسک های رفتاری
(مشکلات و اقدامات مغرضانه، اقدامات مخدوش کننده اعتبار، فقدان مهارت یا تجربه)
9ـ دسترسی به بازارهای بین المللی
یکی از اولویت های اصلی اقتصاد ی اکثر کشورهای در حال توسعه ایجاد صنایع صادراتی و اکتساب بازارهای بین المللی به منظور تحصیل درآمدهای ارزی است، لذا یکی از معیارهای انتخاب روش مناسب سرمایه گذاری خارجی می تواند دسترسی معقول به بازارهای خارجی به ویژه کشورهای دارای پول قوی می باشد.
10ـ زمان بری (اعم از مذاکره، انعقاد قرارداد، اجرا)
در قراردادهای سرمایه گذاری، تعیین مدت زمان کلی کافی نیست، بلکه برای انجام هر مرحله از فرآیند باید زمان را مشخص کرد. آنچه در بند مدت در نظر گرفته می شود، زمان مشخص است و نه مدتی نامعلوم و مجهول. مدت زمان اجرای پروژه می تواند متأثر از عواملی چون توانمندی شرکت سرمایه گذار خارجی، پیچیدگی فنی و اجرائی، یکپارچگی اجرای پروژه، سطح بروکراسی قرارداد و … باشد.
11ـ محدودیت های قانونی
فعالیت در عرصه جذب سرمایه گذاری خارجی در هر صنعتی، الزاماتی دارد که از آن جمله می توان حرکت در چارچوب قانونی از یک سو و حداکثر استفاده از ظرفیت های و مشوق های قانونی از سوی دیگر اشاره نمود. قوانین مختلفی در ارتباط با توسعه صنعت بالگرد و همچنین سرمایه گذاری خارجی درگیر هستند از جمله: برنامه چهارم توسعه کشور، قانون تشویق و حمایت از سرمایه گذاران خارجی، قوانین گمرکی، صادرات و واردات، مالیات ها، تجارت، اتباع خارجی، دریافت تسهیلات بانکی و … . تصمیم گیری درباره روش مناسب سرمایه گذاری خارجی در صنعت بالگرد باید با توجه به این محدودیت های قاونی انجام شود. البته نقش بروکراسی در اجرای این قوانین بسیار پررنگ می باشد.
12ـ تقویت بازاررقابتی
سرمایه گذاری خارجی، خاصیت همچشمی بازار یعنی انعطاف در ورود و خروج بنگاه ها را افزایش می دهد و از این طریق عموماً باعث افزایش رقابت می شود. با این حال در شرایط خاص ممکن است مصرف کنندگان کشور میزبان نتوانند از منافعی که سرمایه گذاری از طریق کاهش قیمت ها و بهبود کیفیت کالا و خدمات برای آنها فراهم می کند برخوردار شوند؛ چرا که بنگاه های فراملیتی که در کشور میزبان سرمایه گذاری کرده اند قیمت های انحصاری خود را از طریق موقعیت مسلطی که در بازار دارند بر آنها تحمیل کنند (محبی، 1389). در هر حال ایجاد رقابت برای بنگاه ها در صنعت از طریق ورود سرمایه گذاری خارجی امری غیر قابل انکار می باشد.
13ـ رعایت مسائل زیست محیطی
سرمایه گذاری خارجی از سه طریق اصلی بر محیط زیست تأثیر می گذارد؛ عملکرد زیست محیطی شرکت های چند ملیتی، کاربردهای زیست محیطی که از نقش سرمایه گذاری خارجی در رشد اقتصادی نشأت می گیرند، و اثرات مستقیم و غیر مستقیمی که شرکت های چند ملیتی و سرمایه گذار خارجی ممکن است بر مقررات زیست محیطی ملی و بین المللی داشته باشند. در سطح عمومی اقتصاد کلان، هیچ ارتباط کاملاً مشخص و پایداری قابل شناسائی نیست؛ به این معنا که سرمایه گذاری خارجی می تواند کیفیت محیط زیست را بهبود دهد، تنزل دهد، یا تغییری ایجاد نکند. هر یک از این تأثیرات به عوامل متعددی چون نوع فعالیت و میزان تعهد بازیگران بستگی دارد. از این رو مسائل زیست محیطی می توانند یکی از معیارهای انتخاب روش سرمایه گذاری خارجی باشند (محبی،1389).
14ـ ارتقاء استاندارد خدمات
هر یک از روش های سرمایه گذاری خارجی، فراخور میزان مشارکت و درگیری شرکت های بین المللی ممکن است تأثیر متفاوتی بر کیفیت محصولات و خدمات ارائه شده داشته باشند.
15ـ وضعیت اقتصادی بنگاه سرمایه گذار
وضعیت اقتصادی بنگاه سرمایه گذار را می توان به وسیله فاکتورهای مختلفی چون میزان درآمد، تعداد و کیفیت نیروی کار و سهم بازار آن شرکت در بازارهای خارجی سنجید. طبیعتاً بالا بودن درآمد شرکت خارجی، نرخ اشتغال بالا و سهم بازار زیاد در بین رقبا، همگی تا حد زیادی نشان از جایگاه اقتصادی خوب شرکت بین المللی و کیفیت بالای محصولات و خدمات آن دارد.
16ـ صرفه جویی در منابع داخلی
برخی از صنایع به طور مستقیم به منابع ملی کشور میزبان وابسته اند. برای مثال صنایع اکتشافی مانند نفت و گاز، مواد معدنی و … . به همین دلیل مصرف درست این منابع همواره یکی از دغدغه های تصمیم گیران در کشور میزبان می باشد. باید دید از منظر کشور میزبان این مسأله در صنعت بالگرد تا چه حد اهمیت دارد و کدام یک از روش های سرمایه گذاری در این مورد مناسب تر هستند.
17ـ بازاریابی و برندسازی
در هر اقتصاد مبتنی بر آزادی تجارت، موفقیت نهایی شراکت (شرکت مشترک) به توانایی آن در فروش محصولات و تحصیل سود معقول از این فروش ها بستگی دارد. بر این اساس شرکت سرمایه گذاری مشترک نباید از دستیابی به هر بازار ممکن هماهنگ با تعهدات و تکالیف شریک خارجی منع گردد، مگر آنکه اساس سرمایه گذاری بر محدود نمودن فعالیت های بازاریابی به کشور میزبان استوار باشد.
4 ـ 2 ادبیات مربوط به انتخاب روش مناسب
در این قسمت به منظور شناسایی ادبیات موضوعی، به صورت خلاصه چند مورد از مطالعات صورت گرفته در زمینه انتخاب روش مناسب سرمایه گذاری خارجی بیان خواهد شد.
1ـ 4ـ 2مطالعه ی اگروال و راماسوامی38(2199)
این دو محقق در مطالعه شان به بررسی فاکتورهای مهم برای ورود یک شرکت به بازارهای خارجی و روش های ورود این شرکت ها پرداخته اند. ایشان برای انجام این تحقیق از تحقیقات آقای دانینگ در رابطه با فاکتورهای انتخاب بازارهای خارجی استفاده نمودند و آن را بسط دادند. شکل ذیل به خوبی این را نشان می دهد.
شکل 4_2 فاکتورهای مهم مؤثر بر نحوه ورود ( اگروال و راماسوامی، 1992)
برای انجام این تحقیق از رؤسای 536 شرکت بزرگ در ایالات متحده استفاده شده است. در این مطالعه هر یک از فاکتورهای بیان شده توسط معیارهای ریز دیگری اندازه گیری شدند. برای مثال: فاکتور توسعه ی محصولات متمایز با دومعیار کیفیت برنامه آموزشی و پتانسیل نوآوری اندازه گیری شد. برای انتخاب حالت ورود به بازار خارجی، 3 روش صادرات، سرمایه گذاری مستقل و سرمایه گذاری مشترک را در نظر گرفتند. نتایج بدست آمده نشان داد که شرکت های بزرگتر و چندملیتی تمایل بیشتری برای ورود به بازار دارند و فقط سرمایه گذاری را برای ورود به بازار خارجی انتخاب می کنند و البته سرمایه گذاری مستقل را به سرمایه گذاری مشترک ترجیح می دهند. در عین حال شرکت هایی که توانایی بالایی برای توسعه ی محصولات متمایز دارند تمایل زیادی برای ورود به بازار خارجی دارند اما حالت های بدون سرمایه گذاری را انتخاب می کنند.
2ـ 4ـ 2مطالعه ی ایندانون39(2000)
هدف از انجام این تحقیق، آزمون رفتار ورود شرکت های ارتباطات از راه دور می باشد. صنعت ارتباط از راه دور شامل تلفن های ثابت، تلفن های سیار، تلویزیون ها، رادیوها، اینترنت، کامپیوترهای شخصی، ماهواره ها و کابل ها می باشد. در این مطالعه پس از بررسی پیشینه ی این صنعت، یعنی بیان تعاریف و طبقه بندی این صنعت، توسعه ی این صنعت و نقش این صنعت در تجارت جهانی ، روش های خارجی ورود به این صنعت را توضیح می دهد. روش های عنوان شده در این مطالعه شامل، صادرات، لیسانس، فرانشیز، نماینده/ توزیع، روش های قراردادی، سرمایه گذاری مشترک، همکاری های استراتژیک، خرید یک شرکت در بازار هدف، سرمایه گذاری در طرح های جدید می باشد. این روش ها در سه گروه اصلی مستقل، مشارکتی و ادغام قابل طبقه بندی هستند. روش های مستقل به روش هایی گفته می شود که شرکت برای کنترل و فروش محصولات و خدمات خود در یک بازار خارجی بر یک شرکت واقع در کشور هدف تکیه می کند. روش های لیسانس، فرانشیز، نماینده/ توزیع و قراردادها در این گروه جای می گیرند. روش های مشارکتی نیز روش هایی است که شرکت برای ورود به یک بازار هدف با یک شرکت دیگر توان و نیروی خود را ترکیب می کند. روش های همکاری استراتژیک و سرمایه گذاری مشترک در این گروه جای دارند. روش های ادغامی هم شامل خرید یک شرکت در بازار هدف و سرمایه گذاری در طرح های جدید را شامل می شود.
از طرفی دیگر روش هایی که برای ورود به صنعت ارتباطات دور در یک بازار خارجی تعیین شده شامل 4 دسته سرمایه گذاری در طرح های جدید، سرمایه گذاری مشترک، ادغام و اکتساب و نهایتاً لیسانس می باشد. در این مقاله ذکر شده است که برای انتخاب روش ورود به بازار خارجی می بایست فاکتورهای ذیل بررسی شوند: سطح کنترل، ریسک روش ورود، سود بخشی، انواع خدمات و فرهنگ ملی.
نتایج حاصل از این تحقیق به شرح زیر می باشد:
شرکت های ارتباط از راه دور، روش های مستقیم را به غیرمستقیم ترجیح می دهند. روش های ورود مشهور در صنعت ارتباط از راه دور عبارتند از: سرمایه گذاری مشترک، ادغام، سرمایه گذاری در طرح های جدید و اکتساب. یک روش غیرمستقیم در این صنعت هم لیسانس می باشد. به طور خلاصه روش های همکاری در این صنعت بسیار مورد استفاده قرار می گیرند.
فاکتورهای اصلی برای تعیین روش ورود، درک سطح ریسک، سطح کنترل، سوددهی و فاصله فرهنگی می باشد. ریسک کشور که شامل ریسک سیاسی و تجاری می شود مهمترین فاکتور برای انتخاب روش ورود در این صنعت می باشد. شرکت های ارتباط از راه دور، تمایل به داشتن شریک دارند برای بازارهایی که عدم اطمینان در آنها بالاست. به خصوص برای کشورهایی که ریسک سیاسی در آنها بالاست، شرکت های ارتباط از راه دور به منظور اطمینان از امنیت سرمایه گذاری شان، به دنبال یک شرکت همکار ثابت می باشند. به علاوه اینکه همکاری با یک شرکت محلی یا دولت محلی به شما امکان اولین بودن ( فرست موور) را به خصوص در کشورهایی که از لحاظ سیاسی بی ثباتند، می دهد. همانطور که عنوان شد، شرکت های ارتباط از راه دور غالباً روش های مستقیم (سرمایه گذاری مشترک، ادغام، سرمایه گذاری در طرح های جدید و اکتساب) را انتخاب می کنند که این به وضوح نشان دهنده ی تمایل بالای آنها به داشتن کنترل بر عملیات می باشد.
سوددهی هم یکی دیگر از فاکتورهای مهم برای شرکت های موجود در این صنعت می باشد. بیشتر سرمایه گذاری مستقیم خارجی انجام شده در این صنعت سرمایه گذاری مشترک سهمی می باشد. بر اساس مطالعه ی Pan، Li و Tse، سرمایه گذاری مشترک سهمی سوددهی بالاتری نسبت به سرمایه گذاری منفرد دارد. نتایج حاصل از این تحقیق نیز مطالعه ی آنها را تصدیق می کند. فاصله ی فرهنگی هم دیگر فاکتور مهم مؤثر است که باعث شده بیشتر شرکت ها از سرمایه گذاری مشترک برای ورود به یک بازار خارجی استفاده کنند.
3ـ 4ـ 2مطالعه ی الانگو و سامهاریا 40(2004)
در سال 2004، دو محقق به نام الانگو و

دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید