تحقیق درمورد 
آب آبیاری، شرایط آب و هوایی، جذب کننده No category

رشد ? درختچه توری کشت شده درگلدان در تنش خشکی، مشاهده کردند که هیدروژل نشاسته ای ترازورب وزن خشک شاخساره را درگیاهان در شرایط تنش و غیر تنش خشکی افزایش داد و هیدروژل آلیویتراپلانتاجل وزن خشک شاخساره و ریشه را در شرایط غیر تنش افزایش داد.
هاترمن و همکاران۴ (۱۹۹۹) اثر هیدروژل استوکوزورب ۱۲ با مقدارهای ۰۴/۰، ۰۸/۰، ۱۲/۰ و ۲/۰% را بر زنده ماندن دانهال های Pinus halepensis درتنش خشکی مورد بررسی قرار دادند و مشاهده کردند که با افزایش مقادیر هیدروژل، نگهداری آب در خاک به طور فزاینده افزایش می یابد و پس از قطع آبیاری، مدت زمان زنده ماندن گیاهان تیمار شده با ۰۴/۰% دو برابر تیمار شاهد است در دوره خشکی، دانهال ها رشد زیادی در شاخساره و ریشه نسبت به نمونه شاهد داشتند.
شوشتریان و همکاران (۱۳۸۹) طی آزمایشی به صورت کرت خرد شده برپایه طرح بلوک کامل تصادفی با دو فاکتور گونه (سدوم قاشقی، سدوم قرمز، سدوم گرزی، سدوم غورهای، سدوم شبنمی، سدوم هاشمی) و سه سطح آبیاری (۶، ۳ و ۹ روزه) با ۳ تکرار را انجام دادند. و طی ارزیابی صفاتی از قبیل وزن تازه و خشک اندام گیاهی، سطح پوشش، درصد زنده مانی و کیفیت ظاهری مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که سه گونه قاشقی، غورهای و قرمز توانایی سازگاری بیشتری نسبت به بوم منطقه داشته و میتوان از آنها جهت جایگزینی چمن در فضای سبز شهر ها ستفاده کرد. هچنین مشخص شد که با افزایش سطح آبیاری (دوره آبیاری) از ۳ به ۶ روز، میزان عملکرد گیاهان به غیر از درصد زنده مانی بطور معنی داری کاهش می یابد. نتایج نشان دادکه دور آبیاری ۳ روزه بهترین عملکرد را درصفات رویشی دارد.
صالحی و همکاران (۱۳۹۰) طی پژوهشی بروی گیاه چمانواش بلندکه در شرایط رژیم های مختلف آبیاری صورت گرفت چهار تیمار آبیاری ( میزانآبیاری ۲۵%، ۵۰%، ۷۵% و ۱۰۰% حد ظرفیت مزرعه) به مدت ۶ ماه انجام شد با استفاده از روش طرح کاملا تصادفی در قالب کرتهای یکبار خرد شده انجام شد و به این نتیجه رسیدند که و زن تر و خشک روی شاخساره و ته شاخصاره، مقدار کلروفیل a و b کاهش یافت. ولی میزان پرولئین، قند و فعالیت آنتی اکسیدانی، طول ریشه، وزن تر و خشک ریشه افزایش یافت. همچنین کیفیت ظاهری چمن تا ۵۰% حد ظرفیت مزرعه کاهش معنی داری نداشت. نتایج این پژوهش نشان داد که چمانلوشبلند می تواند میزان کم آبیاری را به خوبی تحمل کند و می توان از آن به عنوان جایگزین چمن مقاوم استفاده کرد.

۲-۲- گل جعفری
رضایی و همکاران (۱۳۹۰) با بررسی اثر آب آبیاری و بستر کشت بر برخی از خصوصیات کمی و کیفی سه رقم گل جعفری این طور نتیجه گیری کردند که اثر کیفیت آب آبیاری و رقم و اثر متقابل این دو عامل و بستر کشت بر کلیه خصوصیات در سطح احتمال ۱ درصد معنی دار بود ، ولی سایر اثرات متقابل معنی دار نبودند. در تیمار آبیاری با آب معمولی بیشترین طول دوره رشد ، وزن و طول ریشه و ارتفاع بوته مشاهده شد و سایر صفات ( وزن برگ ، وزن ساقه ، وزن اندامهای هوائی ) در تیمار آبیاری با پساب مقادیر حداکثر را داشتند . شوری تمام ویژگی های مورد بررسی را کاهش داد . تمام خصوصیات ارقام گل زرد و قرمز بجز طول ریشه دارای اختلاف معنی دار بودند .بیشترین میانگین ها در بستر کشت دارای پرلایت به دست آمدند. طبق نتایج حاصل امکان استفاده از پساب شهری پس از انجام تیمار مناسب وجود دارد. همچنین می توان از آب با شوری کم ، حداقل در برخی از مراحل رشد گل جعفری استفاده نمود.
میرفتاح و همکاران (۱۳۸۸) با مطالعه بر روی اثر تنش خشکی بر عملکرد برخی از شاخص های گل جعفری پرداختند و نتایج تجزیه آماری نشان داد که اثر سطوح مختلف رطوبت خاک بر صفات اندازه گیری شده معنی دار بود. با کاهش مقدار آب خاک، عملکرد، میزان نسبی آب برگ، پتانسیل آب برگ و سطح برگ کاهش یافته، اما تعداد روزنه، میزان پرولین و قند های محلول افزایش یافت. اثر توده بر ویژگی های سطح برگ، عملکرد، پتانسیل آب برگ و میزان نسبی آب برگ معنی دار شد. در کل چنین نتیجه گیری شد که جعفری آفریقایی به دلیل پتانسیل بالاتر و سطح برگ کمتر نسبت به جعفری معمولی توده متحمل تری به تنش خشکی می باشد.
والدز و همکاران۱ (۲۰۰۹) اثر شوری آب آبیاری با pH های متفاوت را برخصوصیات مختلف دو رقم از گونه آفریقایی و یک رقم از گونه فرانسوی گل جعفری بررسی نمودند. در این آزمایش گلدانی از آب با EC های ۸،۶ ،۴ ،۲ و ۱۰ دسی زیمنس بر متر با pH های ۴/۶ و ۸/۷ استفاده شد. طبق نتایج حاصل رشد هر سه رقم با افزایش شوری آب با pH برابر با ۴/۶ کاهش یافت. رقم فرانسوی وانیلا۲ در تیمار آبیاری با آب با EC برابر با ۴ دسی زیمنس برمتر ۲۰ تا ۲۵ درصد کاهش ارتفاع، وزن خشک برگ و ساقه را در مقایسه با شاهد داشت، ولی تعداد ساقه گلدهنده و قطر این ساقه ها و همچنین تعداد گل تا EC برابر با ۸ دسی زیمنس برمتر تحت تاثیر معنی دار شوری قرار نگرفتند. وزن خشک ساقه ارقام پا بلند فلگ استف۳ و کلیماکس زرد ۴از گونه آفریقائی نیز در تیمار آبیاری با آب با EC برابر۴ دسی زیمنس برمتر به ترتیب ۲۴ و ۳۰ درصد در مقایسه با شاهد کاهش یافت، ولی شوری های بالاتر اثر بیشتری را بر وزن خشک اندام هوایی نداشتند. در این مطالعه هر سه رقم گل جعفری به pH بالا حساس بودند وزن خشک اندام هوایی ارقام وانیلا، فلگ استف و کلیماکس زرد در تیمار آبیاری با آب غیر شور ولی با pH برابر با ۸/۷ در مقایسه با تیمار آبیاری با آب با pH برابر با ۴/۶ به ترتیب ۵۰، ۸۹ و ۸۴ درصد کاهش یافت. طبق نتایج این تحقیق گل جعفری دارای تحمل متوسط نسبت به شوری است، زیرا رشد آن تا EC برابر با ۸ دسی زیمنس برمتر تحت تاثیر معنی دار شوری قرار نمی گیرد. در این مطالعه شوری باعث کاهش طول میانگر ها و در نتیجه افزایش جذابیت گیاه شد. فشردگی و تراکم بوته نیز به علت کاهش وزن خشک، کاهش نیافت و در نتیجه بوته ها زیباتر شدند. بنابراین در خاک های با شوری کم و یا آبیاری با آب با شوری کم ، چنانچه pH آب آبیاری اسیدی باشد، گل جعفری بوته زیبایی را برای فضای سبز و به عنوان یک گیاه بستری خواهد شد. قابل توجه است که چون آزمایش در بستر شن انجام شده است و چون EC در این شرایط تقریباً ۲/۲ برابر EC عصاره اشباع خاک است EC تیمارهای مورد ارزیابی برابر با ۹۱/۰، ۵۲/۱، ۷۳/۲، ۶۴/۳ و ۵۵/۴ دسی زیمنس برمتر بوده است. در این تحقیق مقدار عناصر مختلف از جمله سدیم ، کلر ، کلسیم و منیزیم نیز در اندام هوایی اندازه گیری شد. هر سه رقم مقادیر زیادی +۲Ca را در اندام هوایی تجمع دادند و این واکنش در آبیاری با آب با pH کمتر بیشتر بود. محتوای +۲Ca برگ با افزایش شوری و الارقم اینکه کلسیم در محیط ریشه سه برابر گردید، کاهش یافت. مقدار +۲Mg برگ با افزایش شوری خصوصاً در برگهای ساقه اصلی در مقایسه با برگهای شاخه های فرعی افزایش یافت . عکس این نتیجه برای مقادیر K+ در برگها مشاهده شد ، به طوری که برگهای شاخه های جانبی جذب کننده قوی تری برای K+ بودند. در برابر با ۴/۶ مقدار پتاسیم برگها با افزایش شوری کاهش یافت. طبق نتایج این تحقیق گل جعفری دارای مکانیسم کارائی در کاهش انتقال Na+ به اندام هوایی است.
زاپرییانووا و آتناسووا۱ (۲۰۰۹) در آزمایشات گلدانی ، اثر آبیاری با آب معمول ( شاهد) و آب حاوی غلظت های ۴/۰، ۲/۱ و ۰/۲ درصد کلرید سدیم را بر مراحل نمو و رشد دو گونه گل جعفری ( Tagetes patula L.) و گل ابری (Ageratum mexicanum L.) بررسی کردند.
طبق نتایج این بررسی ارتفاع بوته در هر دو گونه و در هر سه زمان اندازه گیری ( ۳۰ روز ) با افزایش غلظت نمک در آب آبیاری کاهش یافت. سرعت رشد نسبی ارتفاع بوته برای گل جعفری در شرایط شور بین ۲/۹۱ تا ۵/۸۵ درصد شاهد و برای گل ابری بین ۸/۸۱ تا ۲/۶۸ درصد شاهد بود. کوتاه ترین طول بوته (۷/۹ سانتی متر برای گل جعفری و ۱/۱۰ سانتی متر برای گل ابری) در تیمار آبیاری با شوری ۲ درصد کلرید سدیم مشاهده شد. اثر شوری بر سایه انداز بوته در هر دو گونه مشابه بود و افزایش شوری آن را کاهش داد. در مجموع میزان رشد سایه انداز بوته در طی ۳۰ روز برای گل جعفری در تیمارهای شوری بین ۷/۱۰۶ تا ۷/۷۴ درصد شاهد و برای گل ابری بین ۷/۸۸ تا ۲/۴۷ درصد بود. به طوری که ملاحظه می شود در شوری کم به علت نیاز گیاه به نمک، قطر سایه انداز گل جعفری نسبت به شاهد افزایش یافته است. به طور کلی با توجه به تغییرات ارتفاع و قطر سایه انداز، گل جعفری نسبت به گل ابری به شوری مقاوم تر است. با این حال، از نقطه نظر تولید ساقه های جانبی گل ابری بر گل جعفری برتری داشت. سرعت افزایش تعداد ساقه جانبی در گل جعفری در تیمارهای آزمایشی بین ۴/۷۱ تا ۶/۳۰ درصد شاهد و در گل ابری ۱۰۰ تا ۹/۵۰ درصد شاهد بود. سطح بالای شوری باعث تاخیر معنی داری در تشکیل جوانه گل شد. طول دوره گلدهی در گل جعفری در تیمار شاهد ۶۳ روز و تیمارهای شوری ۵۴، ۳۰ و ۲۳ روز بود. طول این دوره درگل ابری در تیمار شاهد ۶۹ و در تیمارهای شوری ۷۱، ۳۰ و ۲۸ روز بود.
کازاکیدو و باراگ۱ (۲۰۰۲) با استفاده از سه محلول غذایی با EC های ۵/۱ (شاهد) ،۳ و ۶ دسی زیمنس بر متر بر خصوصیات گل جعفری آفریقائی گزارش کردند که گیاهان به این غلظت ها متحمل هستند و رشد رویشی و تولید گل آنها با افزایش EC به ۳ دسی زیمنس بر متر کاهش نمی یابد، ولی افزایش بیشتر EC کل ماده خشک را ۶۴ درصد و عملکرد گل را ۸۱ درصد نسبت به شاهد کاهش می دهد کاهش عملکرد گل نتیجه کاهش تعداد گل ( ۶۷ درصد) و وزن گل ( ۴۱ درصد) بود. در EC برابر با ۶ دسی زیمنس برمتر گیاهان ۱۰ روز زودتر از شاهد به گل رفتند. محتوای کاروتنوئید گل در سه هفته اول افزایش یافت و سپس تا زمان برداشت ثابت ماند. غلظت کاروتینوئید با افزایش سن گل کاهش یافت. حداکثر غلظت کاروتینوئید در EC برابر با ۳ دسی زیمنس برمتر بدست آمد. میزان کل تولید کاروتینوئید در شوری ۶ دسی زیمنس برمتر به خاطر کاهش عملکرد کاهش یافت.
هیدلاگو و همکاران۲ (۲۰۰۶) اظهار نمودند که انواع مختلف اصلاح کنندهای خاک پرلایت و ورمیکولایت می توانند از طریق کاهش آثار خشکی، سرعت بخشیدن به جذب عنصرها و افزایش ظرفیت نگهداری آب خاک بر رشد و نمو گیاه جعفری اثر مثبت دارند.
سنگوان و همکاران۳ (۲۰۱۰) با بررسی بسترهای مختلف کشت از جمله ورمی کمپوست و پرلایت گزارش کردند که این مواد علاوه براصلاح خاک، موجب بهبود بیشتر ویژگی های گل جعفری نظیر قطر گل، تعداد گل، وزن اندام های هوایی و ریشه و طول بوته می شوند.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   تحقیق درمورد نفوذپذیری، فرسایش پذیری، مواد غذایی، هیدرولیک

فصل سوم
مواد و روش ها
۳-۱ پیاده کردن طرح آزمایشی
این پژوهش در شرایط آب و هوایی شاهرود و در فضای آزاد و با موقعیت (شهر :شاهرود طول

دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید