پایان نامه درمورد 
سیستم عصبی، استان کرمان، مواد غذایی، محیط زیست No category

بودند.
واقعیت این است که کسی به درستی نمی‌داند چه تعداد گونه جانوری در ایران زندگی می‌کند. فقط می‌دانیم ساکنان این سرزمین، وارث بقایایی از تنوع بسیاری هستند. شگفتا که تنوع حیات وحش امروز ایران، با وجود کاهش بسیار و ضربه‌های ویران‌کننده‌ای که به ویژه در سال‌های اخیر متحمل شده، هنوز هم چشمگیر و کم‌نظیر است. تاکنون ۱۷۴ گونه ماهی، ۲۰ گونه دوزیست، ۲۰۶ گونه خزنده، ۵۱۴ گونه پرنده و ۹۴ گونه پستاندار در ایران شناسایی شده‌اند. اما متاسفانه، از این میان، حدود ۱۲ گونه ماهی، ۲ گونه دوزیست، ۱۱ گونه خزنده و ۱۶ گونه پرنده در فهرست جانوران در معرض جای دارند. کسانی که به طبیعت و محیط زیست نگرشی سیستمی دارند و می‌دانند که حتی نابودی یکی از حلقه‌های شبکه حیات چه اختلالی در کارکرد نظام طبیعت ایجاد می‌کند، کاهش تنوع زیستی کشور را فاجعه‌بار و جبران‌ناشدنی می‌دانند (قلیچ پور و همکاران، ۱۳۸۸).

۱-۲-دوزیستان
در حدود ۳۶۵ میلیون سال پیش، حیات از محل اصلی پیدایش خود، یعنی آب، به خشکی گسترش یافت و نخستین موجودات زنده بر خشکی پدیدار شدند. عامل اصلی چنین تحولی را پیدایش لایه اوزن در جو کره زمین می‌دانند که مانند سپری محافظ، از رسیدن پرتوهای زیان‌بار فرابنفش به سطح خشکی‌ها جلوگیری می‌کند. تا پیش از پیدایش لایه اُزون، پرتوهای فرابنفش، هر نوع موجود زنده‌ای را که بر سطح خشکی‌ها ظاهر می‌شد، نابود می‌کردند. دوزیستان نخستین جانورانی بودند که بر سطح خشکی پدیدار شدند؛ به این سبب، آن‌ها را ربط میان زندگی آبی و خشکی می‌دانند. خزندگان میلیون‌ها سال بعد، از تغییر و تحول دوزیستان به وجود آمدند؛ بنابراین، دوزیستان را حلقه رابط میان ماهی‌ها و خزندگان به شمار می‌آورند.
زندگی دوزیستان به زیستگاه‌های آبی وابسته است. این جانوران که از نظر تکاملی بسیار جالب توجه‌اند، در آب تخم می‌گذارند، نوزادشان در آب متولد می‌شود، آبشش دارند و بطور کامل آبزی هستند. حتی دوزیستان بالغ، که شکارچی جانوران کوچک‌اند، با آن که می‌توانند زیستگاه‌های آبی را ترک کنند، نمی‌توانند مدت درازی دور از آب تاب بیاورند؛ زیرا به سبب کوچک و ناقص بودن شش‌ها، بیشتر از راه پوست تنفس می‌کنند. به علاوه، چون نمی‌توانند آب بنوشند، باید به آب وارد شوند و آن را از راه پوست جذب کنند.
توانایی دوزیستان در جذب اکسیژن، آب و مواد محلول در آب از راه پوست، در دنیای امروز به زیان این جانوران تمام شده است؛ زیرا مواد سمّی و آلوده موجود در آب بر آن‌ها تاثیرات جبران‌ناپذیری گذاشته و نقصان‌هایی در بدن آن‌ها به وجود آورده‌اند.
مهم‌ترین علت انقراض دوزیستان در جهان امروز، به همان عاملی که موجب پیدایش آن‌ها بر سطح خشکی‌ها شده است، مربوط می‌شوند: لایه اُزون. به نظر می‌رسد که ضعیف شدن لایه اوزن، بر پوست برهنه و حساس آن‌ها بیش از دیگر مهره‌داران اثر داشته است؛ به این سبب و نیز به دلایل دیگر، چندی است که دوزیستان جهان بر لبه پرتگاه انقراض و نابودی قرار گرفته‌اند.
شایان ذکر است که دوزیستان امروزی، تنوع زیادی ندارند؛ بطوریکه ایران زیستگاه فقط حدود ۲۰ گونه دوزیست است(قلیچ پور و همکاران، ۱۳۸۸).

۱-۳-رده‌بندی دوزیستان
چنان ارتباط نزدیکی بین جمجمه‌های دوزیستان اولیه و ماهیان کروسوپتریژین‌های (باله – لوبی) دونین وجود دارد، مشکلی بر سر ارتباط تکاملی بین این حیوانات مشاهده نمی‌شود. البته اکنون شواهد مستدل فسیلی برای مراحل انتقال از یک نوع (تیپ) به دیگری وجود ندارد.
فسیل‌هایی که به نظر چهارپایان هستند، اسئولیپیدهایی (Osteolepids) مانند (Osteolepids marcolepidotus) دوره‌های دونین میانی و پایانی (حدود ۳۷۵ میلیون سال پیش) هستند. آن‌ها مشخصاً ماهیانی بودند که می‌توانستند هوا را همانند آب برای جذب اکسیژن به کار برند. جمجمه (Elpistostege) تنها نمونه کامل اوایل دونین است و حدواسط این ماهی‌ها و بدون شک اولین چهارپایان مانند (Ichthyostega) و فرم‌های مشابه است که در بسترهای آب شیرین یافت شدند. این نمونه‌ها، قدیمی‌ترین اعضای دندان‌پیچال‌ها بودند و همان طور که از اسم‌شان پیدا است، مینا و عاج احاطه‌کننده حفره مرکزی دندان (در قاعده دندان) به فرم و الگوی لابیرنت، چین‌خوردگی داشته و همگی ماهی‌خوار بودند(لابیرنت به معنای پیچاپیچ و پیچ خورده است).این شرایط هم چنین در کروسوپتریژین‌های اجدادشان وجود داشته است. در طول ۱۰۰ میلیون سال بعد (از کربونیفرتاپرمین) نیز آن‌ها در خط سیرهای مختلف توسعه و تکامل یافتند و سرانجام منجر به ایجاد خزندگان شدند. این حیوانات اساساً آبزی و یا نیمه‌آبزی و فقط تعداد کمی از آن‌ها کاملاً خاکی بودند. ابتدایی‌ترین دندان‌پیچال‌ها کاملاً چهارپا بودند و معمولاً اختلاف دقیقی با فرم ماهی‌ها نشان می‌دادند. بعضی پولک داشتند، در حالی که دیگران دارای پوست خشکی‌زی بودند و سطح زیرین بدنشان کاملاً به وسیله صفحات شکمی محافظت می‌شد. جمجمه (Ichthyostega) همه مشخصات دوزیست را نشان می‌دهد، اما آثار اجدادی را نیز همراه دارد. دندان‌پیچال‌های پالئوزوئیک، غیر از (Ichthyostega)، دو گروه اصلی یعنی راسته‌های (Temnospodyli) و (Anthracosauria) و اعضای آن‌ها کم‌و‌بیش تماماً خشکی (Anthracosauria) بودند و (Anthracosauria) منجر به تشکیل خزندگان شدند؛ اما انواع متعددی از (Temnospodyli) کاملاً آبزی شدند.
دوزیستان اولیه از مواد غذایی موجود در محیط آبی استفاده می‌کردند. این موجودات برای ادامه حیات خود دو راه داشتند، یکی اینکه جثه بزرگ‌تر و کاملاً خشکی‌زی شوند تا قادر به شکار شوند (مثل Cacops کوچک وSaymouria ) و راه دوم باقی ماندن و برگشتن کامل به محیط آبی بود. بیشتر دوزیستان پالئوزوئیک آبزی و یا نیمه‌آبزی بودند و انواع خاکی جثه کوچکتر و کوتاه‌تری داشتند. برگشت به آب با دو تغییر شکل همراه بوده: یا شبیه مار (مارمانند) و یا پهن شدن که این تغییرات با نقصان اندام‌ها، کشیدگی و بروز حرکات سینوسی (ماهی مانند) همراه بوده است. بنابراین دندان‌پیچال‌ها که منقرض شده‌اند، دندان‌هایی با چین‌خوردگی‌های به خصوص داشتند، مهره‌ها و اسکلت‌محوری آن‌ها و ماهی‌ها بسیار شبیه بود، و حد واسط ماهیان باله لوبی دوزیستان بودند.
رده دوزیستان (Amphibia) را به شرح زیر به سه زیر رده تقسیم می‌کنند:
(۱) Subclass: Labyrinthodontia
(۲) Subclass: Lepospondyli
(۳) Subclass: Lissamphibia
دو زیررده Labyrinthodontia و Lepospondyli منقرض شده‌اند. زیررده Lissamphibia، حلقه‌های استخوانی ساده‌ای دور نوتوکورد دارند. در واقع دوزیستان امروزی در این زیررده جای می‌گیرند. این زیررده خود شامل سه راسته است:
Order: Anura (no Tails) or Salientia (1)
اعضای این راسته، از کربونیفر تاکنون زیسته‌اند و شامل جنس‌های Bufo، Rana،Ascaphus ، Xenopus، Protobatrachus، Leiopelm،PiPa ، Hyla است. اعضای این گروه، دم خود را از دست داده برای جهیدن مناسب شده‌اند. این گروه دنده ندارند. (با برداشت از نام Protarachus) علم شناخت دوزیستان، Batrachology نامیده می‌شود).
Order: Caudata (Tails) or Urodela (2)
اعضای این راسته (دمداران)، از دورهی ژوراسیک تاکنون زیسته‌اند و شامل جنس‌های Amphioma، Necturus،Ambystoma ، Salamandra،Molge، Tritonاست. اعضای این گروه، بدن کشیده دارند و قدری ماهی و نیز دارای دنده هستند.
Order: Apoda (no Limbs) or Gymnophiona or Caecilia (3)
اعضای این راسته (بی‌پایان)، شامل جنس‌های Ichthyophis، Typhlonectes است. اعضای آن در دوران حاضر زندگی می‌کنند. آن‌ها حیواناتی حفارند و بیشتر در مناطق گرمسیر (آسیا، آفریقا، آمریکای جنوبی) یافت می‌شوند(کرمی، ۱۳۸۸).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   منابع پایان نامه درموردسرمایه گذاری، ایالات متحده، نیازمندی ها

۱-۴-ویژگی‌های دوزیستان
۱- پوست آن‌ها برهنه و دارای غدد مخاطی زیاد (از نوع آسینی) است و روی پوست آن‌ها پولک وجود ندارد (جز در موارد استثنایی مثلاً در بعضی بی‌پایان).
۲- دو جفت اندام برای راه رفتن و یا شنا کردن دارند: باله‌های جفت در انواع دم‌دار دیده نمی‌شود و باله‌های میانی بدون شعاع‌های باله‌ای هستند.
۳- منافذ بینی دو عددند و به حفره دهانی راه دارند و در صورت نیاز با دریچه‌هایی از ورود آب به دهان جلوگیری می‌کنند.
۴- اسکلت به مقدار زیاد استخوانی و جمجمه دارای دو کندیل پس سری است. چنان چه دنده‌ها وجود داشته باشند به جناغ نمی‌رسند (متصل نیستند).
۵- قلب سه حفره‌ای است (دو دهلیز و یک بطن). یک تا سه جفت کمان یا قوس آئورتی وجود دارد. گویچه‌های خون هسته‌دار و تخم مرغی شکلند.
۶- تنفس به وسیله آبشش‌ها، شش‌ها، پوست، پوشش داخل دهان (گاهی با دو تا از این سیستم‌ها و گاهی با همه آن‌ها) صورت می‌گیرد. آبشش‌ها معمولاً در مراحلی از سیر زندگی وجود دارند.
۷- ده جفت عصب مغزی دارند. سیستم عصبی به سیستم عصبی ماهی‌ها نزدیک است. مغز دوزیستان نسبت به مغز ماهی‌ها از حجم بالاتری برخوردار است، ولی تکامل قابل توجهی نشان نمی‌دهند.
۸- دمای بدن متغیر است (خونسرد هستند).
۹- لقاح خارجی و یا داخلی و غالباً تخم می‌گذارند.
۱۰- دستگاه دفع ابتدا پروتونفروس است و پس از تکامل به مزونفروس تبدیل می‌شود که در مورد بی دمان، کوتاه بوده، در مقابل چند بند انتهایی بدن مستقر است، ولی در دمداران از امتداد بیشتری برخوردار است مثلاً در (Ampyhioma) برای هر بند یک توبول ادراری وجود دارد.

۱-۵-خزندگان
در حدود ۱۹۰ میلیون سال پیش، میلیون‌ها سال پیش از آنکه آدمی بر کره زمین پدیدار شود، خزنده‌ای که امروزه آن را در گروهی به نام دایناسورها جای می‌دهیم، بر گِل‌های نرم منطقه‌ای در شمال استان کرمان پا گذاشت؛ سپس از آنجا گذر کرد و جای پایی از خود به یادگار نهاد. آن گِل در گذر زمان به سنگ و آن ردپا به فسیلی تبدیل شد تا راه خود را در مسیر زمان در پیش گیرد و پس از میلیون‌ها سال، پیامی از آن خزنده به ما برساند.
دایناسورها به معنای “خزنده ترسناک” است اما برخی از دایناسورها چندان بزرگ و ترسناک نبوده‌اند. آن‌ها از ۲۳۰ میلیون سال پیش، به مدت ۱۶۵ میلون سال، بر زیستگاه‌های کره زمین چیره بودند تا آنکه در حدود ۶۵ میلیون سال پیش، وضع زیستگاه‌های زمین، به دلیل یا دلایلی که تا امروز بر ما ناشناخته مانده است، برای دایناسورها نامساعد شد و همه آن‌ها از میان رفتند.
چند گروه از خزندگانی که با دایناسورها زندگی می‌کردند، این تغییرهای محیطی را از سر گذراندند و باقی ماندند. لاک‌پشت‌ها و کروکودیل‌ها راه آب را پیش گرفتند و سوسمارها در مخفیگاه‌های زیرزمینی پنهان شدند. آن‌ها از مهلکه جان به در بردند و مارها و سوسمارهای امروزی را به وجود آوردند. امروزه د

دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید