پایان نامه با کلید واژه های 
اوقات فراغت، ورزشکاران، دانشجویان، فعالیت جسمانی No category

پرداختند. این مطالعه‌ی مروری نشان داد که بین عضویت ورزشی و رفتار ضد‌اجتماعی رابطه‌ی معنی‌دار مثبتی (۰۹/۰ = r) وجود دارد و رابطه‌ی معنی‌دار منفی (۰۵/۰- = r) را با کارهای جنایی نشان داد. اگر چه این مطالعه‌ی مروری تاثیر منفی عضویت ورزشی را نشان داد اما هیچ رابطه‌ای را بین عضویت ورزشی و رفتار منحرف نشان نداد.
کاووسانو۱۲۰ در سال ۲۰۰۸ طی تحقیقی با عنوان رفتارهای اخلاقی در ورزش نشان داد که ذات و طبیعت ورزش از فرصت‌های فراوانی برای هر دو رفتارهای مورد پسند اجتماع ورفتارهای ضد‌اجتماعی تشکیل یافته است. رفتارهای مورد پسند اجتماع با هدف سودرسانی یا کمک به اشخاص دیگر به طور داوطلبانه طراحی شده‌اند (مثل سعی در کمک به بازیکنان آسیب دیده) و رفتارهای ضداجتماعی با آسیب و زیان رسانی به شکل اختیاری به سایرین طراحی شده است (مثل سعی در آسیب رساندن به ورزشکاران دیگر).
استر و همکاران۱۲۱ (۲۰۰۸) در تحقیق حاضر به مطالعه‌ی زمینههای آشکار و پنهان رفتارهای اجتماعی و ضد اجتماعی در بازیکنان جوان فوتبال پرداخته‌اند. تأثیرات تیم بر روی اعضای آن به جو و محیط آن تیم بستگی دارد مثل رابطه حمایتی مربی از سوی اعضای تیم، بازی جوانمردانه تیم، دلایل اجتماعی و اقتصادی آن و همچنین آب و هوا. که نمونه به تعداد ۳۳۱ نفر از بازیکنان فوتبال بوده است. نتایج و تجزیه و تحلیل‌ها نشان دادند که ۲۱ درصد از واریانس مربوط به رفتارهای ضداجتماعی پنهان و ۸ درصد آن رفتارهای ضداجتماعی آشکار و ۱۴ درصد رفتارهای اجتماعی را در بر می‌گیرند، که می‌تواند مربوط به مشخصات محیط ورزشی که شامل رابطه حمایتی از طرف مربی، دلایل اجتماعی و اقتصادی در رابطه با شرایط سخت که تیم در آن قرار دارد و رفتار خوب و مثبت تیم در رابطه با بازی جوانمردانه و نتایج اهمیت عامل‌های مربوط را در رابطه با رفتارهای اجتماعی و ضداجتماعی با تأکید بر سازماندهی ورزش جوانان آشکار نمود.
پرتی‌واتل و همکاران۱۲۲ (۲۰۰۸) در تحقیق خود که بررسی فعالیتهای خطرپذیر در بین جوانان ورزشکار نخبه پرداخت، رابطه معنی‌داری را بین ورزشکار رشته‌های برخوردی بودن و فعالیت‌های خطرپذیر گزارش کرد. وی در این تحقیق عنوان کرد که این نوع ورزش می‌تواند موقعیت رفتن به فعالیت‌های خطرپذیر را فراهم سازد. ورزش به علت رقابتی بودن، خود نوعی خطرکردن است. چراکه احساس دست زدن به خطر و انجام ریسک برای برنده شدن را در ورزشکار تقویت می‌کند که این مقوله به سطح رقابت ورزشکاران نیز بستگی دارد.
درصورتی که در مطالعات دیگر نشان داده شد که ورزشکاران برای جلوگیری از اضطراب و کم کردن تنش خود قبل از مسابقه، سعی می‌کنند که فعالیت‌های فراغتی همراه با آرامش را استفاده نمایند تا از استرس خود جلوگیری کنند (سابو۱۲۳ و همکاران، ‌۱۹۹۹).
مطالعات مک اینتیر وپیکرام (۱۹۹۲) نشان داد که ورزشکاران رشته‌های مبارزه‌ای (که جزو رشته‌های انفرادی برخوردی محسوب می‌شوند) در اوقات فراغت خود نیز تا حد قابل ملاحظه‌ای از انجام فعالیت‌های پرتنش استقبال می‌کنند و عامل خطرپذیری را در فعالیت‌های فراغتی خویش مورد استفاده قرار می‌دهند.
دونکن و همکاران (۲۰۰۲) در پژوهشی رابطه‌ی بین رفتارهای اجتماعی و ضد‌اجتماعی پسرها و دخترها ۱۰، ۱۲، ۱۴ ساله را مورد مطالعه قرار دادند. فعالیت‌های ضد‌اجتماعی در این پژوهش شامل مواد مصرفی (الکل، سیگار و…) و رفتار‌های بزهکارانه است و فعالیت‌های مورد پسند اجتماع شامل، فعالیت جسمانی، ورزش‌های سازمان‌یافته و ورزش‌های تفریحی و فعالیت‌های داوطلبانه و مذهبی می‌باشند. نمونه‌ی مورد استفاده ۳۵۶ نفر با میانگین سنی ۰۶/۱۲ که نیمی از آنها دختر و نیمی پسر بودند. که در شش گروه بر اساس سن و جنس تقسیم‌بندی شده بودند. برای تعیین فاکتورهای موجود مثل مصرف مواد، رفتارهای انحرافی و فعالیت‌های اجتماعی و رابطه‌ی بین متغیرهای موجود اندازه‌گیری شدند. نتایج رابطه‌ی مستقیمی را بین متغیرها نشان داد که ورزش‌های سازمان‌یافته و روزهائی که فعالیت جسمانی انجام می‌گرفته رابطه‌ی معکوسی با مصرف مواد مخدر داشته است. هم‌چنین درآمد بالای خانواده و زندگی در خانواده‌ای که هر دو والدین حضور داشته‌اند با کاهش مصرف مواد و رفتار‌های بزهکارانه رابطه‌ی مستقیمی را نشان داد.

زمان و نوع فعالیت اوقات فراغت
یافته‌های پژوهش رفعت جاه (۱۳۹۰) نشان می‌دهد معنای فراغت در نظر دانشجویان دختر و پسر دانشگاه تهران با هم متفاوت است و بیشتر دخترها فراغت را زمانی برای انجام امور دلخواه و فعالانه وبیشتر پسرها فراغت را زمانی برای کسب آرامش و سرگرمی خواهانه دانسته‌اند.
براساس یافته‌های پژوهش علوی‌زاده که به بررسی اوقات فراغت بانوان شهر علوی‌زاده پرداخته است بیشترین زمان فراغت زن‌ها عصرها، شب‌ها و بعد از ظهرها عنوان شده است. فعالیت‌های فراغتی مورد علاقه آنان شامل پرداختن به کارهای هنری ۷/۱۶ %، تماشای تلویزیون ۸/۱۷%، گردش در طبیعت ۱/۱۰ %، رفتن به پارک ۱/۱۳% و ورزش ۱/۹ بوده است.
زارعی و تندنویس، تماشای تلوزیون را با کسب ۱۸ درصد از کل امتیازات در بین ۲۰ نوع فعالیت زمان فراغت بین دانشجویان دانشگاه آزاد تهران، رتبه اول را به دست آورد. ضمن آنکه ۳/۱۶ درصد دانشجویان پزشکی استراحت را در اولین اولویت فعالیت‌های فراغتی خود معرفی کردند.
در نتایج تحقیق رحمانی (۱۳۸۵) که به بررسی نحوه گذران اوقات فراغت دانشجویان دانشگاه‌های زنجان با تاکید بر نقش تربیت بدنی پرداخته است بیان شده است که در میان فعالیت‌های اوقات فراغت، شنیدن موسیقی، تماشای تلوزیون و هم صحبتی با دوستان به ترتیب در اولویت‌های اول تا سوم و پرداختن به ورزش در اولویت دهم انتخاب فعالیت اوقات فراغت آنها قرار دارد. از سوی دیگر بررسی روابط بین متغیر‌ها نشان داد که بین نحوه گذران اوقات فراغت دانشجویان سه دانشگاه در فعالیت‌های هنری، دیدار اقوام، تمرین ساز و آواز، تماشای ویدئو، قدم زدن، گردش کردن تفاوت معنی‌داری وجود دارد.
فولادیان و همکاران (۱۳۸۸) در پژوهشی به مقایسه سوگیری ورزشی (ورزش‌گرایی) ورزشکاران رشته‌های انفرادی و گروهی و ارتباط آن با انگیزه مشارکت ورزشی در ورزشکاران تیم‌های ملی منتخب استان خراسان رضوی پرداختند و نتایج نشان داد که بین سوگیری ورزشی ورزشکاران رشته‌های تیمی و انفرادی تفاوت معناداری وجود دارد، به‌طوری که ورزشکاران رشته‎های انفرادی نسبت به تیمی رقابت‌طلب‌تر هستند و تمایل به پیروزی در آنها بیشتر است، اما ورزشکاران رشته‌های تیمی نسبت به انفرادی هدف‌گراتر هستند.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   منابع پایان نامه ارشد دربارهشخص ثالث، ضمن عقد، صحت معامله

۲.۱۹ جمع بندی
در این فصل مبانی نظری وپیشینه‌ی تحقیق با تاکید بر اوقات فراغت و رفتارهای اجتماعی و ضد‌اجتماعی آورده شده است. در بخش مبانی‌نظری به دیدگاه‌ها، نظریه‌ها وآراء فلاسفه و دانشمندان در حوزه‌ی اوقات فراغت پرداخته شد و همچنین به ارتباط اوقات فراغت با جنسیت، والدین و…. اشاره شده است. در بخش پیشینه تحقیق به پژوهش‌هائی در رابطه با موضوع تحقیق پرداخته‌ایم. اوقات فراغت و موضوعات در ارتباط با آن یکی از مهمترین مباحث روز دنیاست و در بسیاری از جوامع از نحوه صحیح پر کردن اوقات فراغت مردم در جهت فرهنگ‌سازی و هویت‌سازی بهرهبرداری میشود (حسینی و همکاران، ۱۳۸۴). بزرگ‌ترین فایده در حوزه‌های مختلف فعالیت جسمانی در رابطه با ارتقاء سلامت جسمانی مربوط به فعالیت جسمانی در اوقات فراغت (ال.تی.پی.ای‌) بوده است. زیرا عامل بالقوه در تغییر رفتار به شمار می رود (بسی، ۲۰۰۰). تحقیقات و مطالعات نشان دادند که برای اصلاح و بهبود رفتار جوانان باید از برنامه‌های مثبت برای گذران اوقات فراغتشان استفاده نمود، دو موضوع در رابطه با این پیشنهادات و برنامه‌ها پیش می‌آید که یکی نیازهای اجتماعی جوانان و دیگری کاهش رفتارهای ضد اجتماعی که در برنامهریزی برای گذران اوقات فراغت جوانان است. برای دستیابی به این اهداف در برنامهها باید از روش‌های گوناگونی استفاده نمود که شامل فعالیت‌های گوناگون، توسعه مهارتهای رهبری، ایجاد اعتماد به نفس و شرکت در فعالیتهای اجتماعی میباشد.
تحقیقات بسیاری در حوزهی اوقات فراغت و رفتارهای ضد‌اجتماعی در داخل و خارج از ایران انجام شده است. با توجه به زمینه‌ی جرم‌شناسی، نظریه‌ی فعالیت‌های روزمره، تفسیری را برای رابطه‌ی بین فعالیت‌های اوقات فراغت و رفتارهای ضد‌اجتماعی ارائه گردیده است و بحث بر سر این موضوع است زمانی را که جوانان با همنوعان خود صرف فعالیت‌های اجتماعی با ساختار پائین می‌نمایند رابطه‌ی مستقیمی با رفتارهای ضداجتماعی دارد برای این که آنان در این موقعیت، فرصت‌های کافی برای رفتارهای ضداجتماعی و خلاف عرف جامعه را دارند که شاید توسط همنوعان خود مورد تشویق و تایید قرار بگیرند. در این رابطه می‌توان به پژوهش پاسکالا (۲۰۱۰) اشاره کرد. وی در پژوهش خود به این نتیجه رسید که برنامه‌های منظم ورزشی باعث افزایش هیجانات مثبت، عزت‌نفس و کاهش نارسایی تفکر می‌شود، و همچنین گاریتا و همکاران (۲۰۰۸) در پژوهش خود با عنوان بررسی فعالیت‌های ورزشی گروهی خارج از برنامه‌های کلاسی بر روی بهداشت روانی و شادکامی دانش‌آموزان کشورهای سوئد و ایتالیا پرداختند به این نتیجه دست یافتند که افراد در ورزش‌های گروهی بخشی از مهارت‌های اجتماعی را فرا گرفته و در زندگی به کار می‌برند که این مساله منجر به افزایش بهداشت روانی در آن‌ها شده است. فلمینگ و همکاران (۲۰۰۸) در پژوهش خود به این نتیجه دست یافتند که مطابق با نظریه‌ی فعالیت‌های روزمره، همبستگی بالائی میان فعالیت‌های غیر‌سازمان‌یافته و رفتارهای ضد‌اجتماعی با رفتار دانش آموزان وجود داشت.
رواج مشکلات رفتاری در بین جوانان می‌تواند دلیل خوبی برای مطالعه‌ی رابطه‌ی بین فعالیت‌های اجتماعی و ضد‌اجتماعی جوانان باشد. در این رابطه استامس و همکاران (۲۰۰۹) طی یک مطالعه‌ی مروری از ۵۴ مطالعه‌ی تجربی درباره ی تاثیر ورزش بر رفتار ورزشکاران انجام دادند، این مطالعه‌ی مروری نشان داد که بین عضویت ورزشی و رفتار ضد‌اجتماعی رابطه‌ی معنی‌دار مثبت وجود دارد و رابطه‌ی معنی‌دار منفی را با کارهای جنایی نشان داد. و همچنین کاووسانو (۲۰۰۸) در پژوهشی نشان داد که ذات و طبیعت ورزش از فرصت‌های فراوانی برای هر دو رفتارهای مورد پسند اجتماع و رفتارهای ضد اجتماعی تشکیل یافته است. علاوه بر این استر و همکاران (۲۰۰۸) به مطالعه‌ی زمینه‌های آشکار و پنهان رفتارهای اجتماعی و ضد‌اجتماعی در بازیکنان جوان فوتبال پرداخته‌اند نتایج این پژوهش نشان داد که ۲۱ درصد مربوط به رفتارهای ضد‌اجتماعی پنهان، ۸درصد آن رفتارهای ضد‌اجتماعی آشکار و ۱۴ درصد مربوط به رفتارهای اجتماعی بود. همچنین دونکن و همکاران (۲۰۰۲) در پژوهشی نشان دادند که ورزش‌های سازمان‌یافته و روزهائی که

دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید