منابع پایان نامه درمورد
سرمایه گذاری، تکنولوژی، تأمین مالی No category

است.
11ـ1 جامعه آماری و روش نمونه گیری
جامعه آماری این تحقیق، شامل کلیه مدیران و کارشناسانی است که حداقل به مدت 5 سال در صنعت بالگرد کشور فعالیت کرده، آشنا به مباحث سرمایه گذاری خارجی بوده و حداقل مدرک دانشگاهی آنها کارشناسی باشد. با توجه به کوچک بودن حجم جامعه و در دسترس نبودن کلیه افراد جامعه، به منظور شناسایی این دسته از افراد برای نمونه، از روش نمونه گیری گلوله برفی استفاده شده است.
12ـ1 موانع ومحدودیتهای تحقیق
ـ در دسترس نبودن برخی منابع اطلاعاتی خارجی به دلیل تحریم.
ـ کمبود زمان در اختیار.
ـ عدم دسترسی به برخی افراد خبره به دلیل مشغله ی زیاد و عدم شناسایی آنها.
13ـ1 نقشه راه
شکل 1ـ1 فرآیند انجام پژوهش
14ـ1 شرح واژه ها و اصطلاحات تحقیق
در این تحقیق از اصطلاحات و مفاهیم زیر استفاده شده است:
سرمایه گذاری خارجی: انتقال دارایی های ملموس و ناملموس از یک کشور به کشوری دیگر با هدف بکارگیری آنها در تولید ثروت در کشور مقصد تحت کنترل کامل یا محدود صاحب دارایی ها (سورناراجا8,2004).
روش های سرمایه گذاری خارجی: از دیدگاه روت9 روش های سرمایه گذاری خارجی عبارتند از ترتیبات بنیادین و نهادی که ورود منابع مالی، تکنولوژی، مهارت های انسانی، مدیریت و سایر منابع یک شرکت را به یک کشورخارجی ممکن می سازد (فریبرگ و لاون10،2007).
روش مناسب سرمایه گذاری خارجی: به نظر محقق، روش مناسب سرمایه گذاری خارجی، روشی است که از لحاظ کارایی در شاخص های مؤثر انتخاب شده، بالاترین اولویت را داشته باشد.
بالگرد: بالگرد (که به آن «هلیکوپتر»، «چرخ بال» و یا گاهی «هلی‌کوپتر هواگردی» گفته می شود) یک وسیله ی نقلیه هوایی است، که دارای چند پره ی بزرگ است. این پره‌ها به طور افقی بالای آن قرار گرفته اند و به وسیله موتوری می چرخند و هوا را از بالا به پایین می فشارند و در نتیجه هلیکوپتر در هوا می ماند. این ماشین می تواند عمودی بالا و پایین برود و به پهلوی راست یا چپ و هم به جلو با هر سرعتی که راننده میل دارد در حدود قدرت موتور خود پرواز کند و حتی قادر است در فضا به عقب حرکت نماید .
تعمیرات و نگهداری: تعمیرات و نگهداری بالگرد بخش های مختلفی را شامل می شود. منظور از تعمیرات و نگهداری در این مطالعه، بازرسی های قبل از پرواز11، بازرسی های بعد از پرواز12 و نیز بازرسی های رده ی میانی13 (رده ی اُ) است که همگی توسط خود شرکت های ارائه دهنده خدمات پرواز صورت می پذیرد.
خدمات پروازی: خدمات پروازی بالگرد تجاری، شامل کلیه خدمات قابل ارائه توسط یک بالگرد تجاری اعم از حمل بار و مسافر (بر روی آب و خشکی)، پشتیبانی هوایی، امداد رسانی، اطفاء حریق، لرزه نگاری14 و ژئوفیزیک، خدمات ورزشی و سیاحتی (مانند گشت هوایی، چتر بازی، اسکی و فیلم برداری) و …. می باشد.
منطق فازی: در ادبیات به دو صورت بکار رفته است. به معنای وسیع کلمه، منطق فازی به عنوان سیستمی از مفاهیم، اصول و روش ها برای نوعی از استدلال که بر پایه تقریبی بنا شده قابل تعریف است. به معنای اختصاصی تر، منطق فازی حالت تعمیم یافته منطق چند ارزشی بوده که در حوزه منطق نمادین در آغاز قرن اخیر پدیدار گشته است. این منطق، اصول و ارزش های بکار رفته در مجموعه های فازی جهت فرموله نمودن اشکال مختلف استدلال تقریبی قابل فهم بکار می رود (آذر، 1387).
مدل های تصمیم گیری چند شاخصه: این مدل ها انتخاب گر بوده و به منظور انتخاب مناسب ترین گزینه از بین m گزینه موجود به کار می روند. در این گونه تصمیم گیری ها چندین معیار که گاه با هم در تضاد هستند در نظر گرفته می شوند (آذر و رجب زاده، 1381).
15ـ1 جمع بندی
به منظور تأمین نیاز کشور به خدمات بالگردهای تجاری، می بایست سرمایه گذاری هایی چه از داخل و چه از خارج کشور انجام شود. اما با توجه به ضعف بخش خصوصی برای تأمین سرمایه گذاری های بلند مدت و نیز محدودیت های مختلف بر سر راه وارد کردن تکنولوژی های مورد نیاز از کشورهای صاحب تکنولوژی توسط سرمایه گذاران داخلی، امکان سرمایه گذاری از منابع داخلی کاهش یافته و لزوم ایجاد همکاری در سطح بین المللی و نیز سرمایه گذاری منابع خارجی در ایران افزایش می یابد.
جهت دستیابی به تکنولوژی روز در صنعت بالگرد نیاز به برقراری ارتباط با منابع تکنولوژی و استفاده از روش های مناسب سرمایه گذاری خارجی برای انتقال تکنولوژی از آنها احساس می شود. اما برای انجام این مهم، می بایست اطلاعات دقیقی در مورد نحوه ی همکاری در سطح بین المللی و روش های مختلف سرمایه گذاری خارجی کسب نمود. در تحقیق حاضر، می خواهیم به مطالعه ی همه ی روش های سرمایه گذاری خارجی بپردازیم و روش هایی را که امکان اجرای آن در این صنعت در منطقه ی جغرافیایی ایران وجود دارند را بررسی و اولویت بندی کنیم.
1 ـ 2مقدمه
سرمایه گذاری خارجی یکی از مهم ترین شیوه های تأمین مالی خارجی به روش غیر استقراضی است که بر خلاف روش قرضی تأمین مالی خارجی که در تزار پرداخت های کشور میزبان به عنوان بدهی محسوب می شود، به عنوان منابع سرمایه گذاری تلقی می گردد. بدین جهت است که امروزه بسیاری از کشورهای در حال توسعه، سرمایه گذاری خارجی را به عنوان یکی از منابع مهم در توسعه ی اقتصادی شان در نظر گرفته و بسیاری از طرح های اقتصادی خود را با بهره گیری از این روش تأمین مالی خارجی به مرحله اجرا در می آورند (ذوالقدر،1388). کشورهایی مانند چین، هند، کره جنوبی، سنگاپور، ترکیه و مالزی، اقتصاد داخلی خود را به گونه ای به اقتصاد بین المللی پیوند زده اند که دور از هرگونه آسیب جدی و با بیشترین بهره گیری از منابع مالی، بانکی و اعتبارات خارجی و بین المللی، رشد و توسعه اقتصادی خود را شتاب بخشیده و در زمانی اندک، به سطح دلخواهی از پیشرفت و توسعه اقتصادی رسیده اند (رضایی، 1391). طی دو دهه گذشته، تعداد زیادی از شرکت ها استراتژی جهانی را برای کسب مزایای رقابتی در پیش گرفته اند. هر چند برخی از صنایع بیشتر از جهانی شدن نسبت به سایر صنایع منتفع می شوند و برخی کشورها دارای مزایای رقابتی نسبت به سایر ملل در کشورهای دیگر هستند. به منظور تدوین یک استراتژی جهانی موفق، شناسایی و درک روش های سرمایه گذاری خارجی ملزم به نظر می رسد. در واقع بخش عمده ای از یک استراتژی جهانی روشی است که شرکت هنگام سرمایه گذاری در سایر کشورها باید انتخاب کند. به همین جهت در این فصل سعی می شود تا انواع روش های سرمایه گذاری به طور تفصیلی بیان شوند.
2 ـ 2روش های سرمایه گذاری خارجی
امروزه، رقابتی سنگین برای به چنگ آوردن هرچه بیشتر سرمایه های خارجی در میان کشورهای رو به توسعه و حتّی کشورهای توسعه یافته در کار است و پیروزی در این زمینه، در گرو به کارگیری سازوکارهای ویژه است. بدون آشنایی با این سازوکارها، نمی توان از این سرمایه های بزرگ و اثرگذار در توسعه هرچه بهتر و بیشتر اقتصادی بهره مند شد. سرمایه گذاری خارجی عبارت است از به کار گیری سرمایه های خارجی در یک بنگاه اقتصادی جدید یا موجود پس از اخذ مجوز سرمایه گذاری. از آنجا که منابع داخلی و سایر شیوه های سرمایه گذاری از منابع داخلی در اکثر کشورهای در حال توسعه محدود است، بنابراین منابع مالی خارجی بهترین گزینه برای تأمین وجوه مورد نیاز برای تولید و سرمایه گذاری است. شیوه های تأمین مالی خارجی، غالباً به دو روش استقراضی و غیر استقراضی انجام می گیرد. در روش استقراضی تأمین مالی خارجی، طرف خارجی (مؤسسات مالی بین المللی) بدون پذیرش هیچ گونه ریسکی و صرفاً با اخذ تضمین های مناسب از دولت اقدام به تأمین سرمایه نموده و تمامی ریسک های مذکور از سوی کشور سرمایه پذیر تقبل می شود. روش های تأمین مالی غیر استقراضی خارجی، نیز نوعی سرمایه گذاری خارجی هستند که به طور مستقیم یا غیر مستقیم تأمین کننده منابع مالی با قبول ریسک ناشی از به کارگیری منابع مالی خود در فعالیت یا طرح های موردنظر کشور میزبان، انتظار برگشت اصل و سود منابع سرمایه گذاری شده را از عملکرد اقتصادی فعالیت یا طرح مورد سرمایه گذاری دارد (سلامی، رمضانی، صدیقی گاریز و جمالی، 1390). در این تحقیق، روش های غیراستقراضی تأمین مالی خارجی که به عنوان روش های سرمایه گذاری خارجی مطرح می باشند، بررسی خواهند شد.
1 ـ 2 ـ 2 طبقه بندی روش های سرمایه گذاری خارجی
به طور کلی تقسیم بندی دقیق و روشنی بین روش های مختلف سرمایه گذاری خارجی وجود ندارد. با توجه به روش های سرمایه گذاری خارجی در چارچوب قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی و مطالعات صورت گرفته در مورد روش های مختلف سرمایه گذاری خارجی در نهایت تقسیم بندی زیر برای روش های سرمایه گذاری خارجی در نظر گرفته شده است (سلامی و همکاران، 1390).
شکل 1_2 روش های سرمایه گذاری خارجی (سلامی و همکاران، 1390)
آن گونه که در شکل مشاهده می شود تعدادی از این روش های سرمایه گذاری خارجی با روش های انتقال تکنولوژی هم پوشانی دارند. روش های انتقال تکنولوژی می تواند به طرق سرمایه گذاری مستقیم خارجی، بیع متقابل، لیسانس و قرارداد دانش فنی اتفاق بیافتد. اما چون موضوع این تحقیق در رابطه با روش های سرمایه گذاری خارجی می باشد و نه فقط انتقال تکنولوژی، به همین منظور روش های انتقال تکنولوژی را می توان قسمتی از روش های سرمایه گذاری خارجی در نظر گرفت. با توجه به دیدگاهی که روت در مورد روش های سرمایه گذاری خارجی بیان نموده و همچنین با توجه به الزامات و تعاریف مندرج در قانون تشویق و حمایت از سرمایه گذار خارجی در ایران، مجموعه ی شکل 2 به طور کامل بیان کننده ی روش های سرمایه گذاری خارجی می باشد.
منظور از روش های سرمایه گذاری خارجی، ترتیبات معمول و مرسوم است که ورود محصولات، فناوری، مهارت های انسانی، مدیریت و سایر منابع را به یک کشور خارجی ممکن می سازد. در ادامه این روش ها را به طور مختصر توضیح خواهیم داد.
الف ـ سرمایه گذاری مستقیم خارجی15
صندوق بین المللی پول، این سرمایه گذاری را این گونه تعریف می کند: “یکی از انواع سرمایه گذاری که برای حصول سود پایدار از طریق عملیات یک بنگاه در اقتصادی غیر از اقتصاد سرمایه گذار انجام می شود. هدف سرمایه گذار در این نوع سرمایه گذاری، داشتن نقش فعال و مؤثر در مدیریت شرکت است.” در ویرایش پنجم این تعریف بیان شده که برای انجام سرمایه گذاری خارجی، دست کم 10 درصد سرمایه گذاری ( سهم سرمایه گذار خارجی در مالکیت شرکت) الزامی است.
آنکتاد نیز این نوع سرمایه گذاری را این گونه تعریف کرده است: سرمایه گذاری مستقیم خارجی عبارت است از سرمایه ای که متضمن مناسبات بلندمدت و منعکس کننده کنترل و سود مستمر شخصیت حقیقی یا حقوقی مقیم یک کشور در شرکتی بیرون از موطن سرمایه گذار باشد (دوسه16، 2003).
این گونه سرمایه گذاری، کاراترین و واقعی ترین سرمایه گذاری خارجی است. در این گونه سرمایه گذاری، سرمایه گذاران خارجی، جداگانه یا از راه مشارکت، در تولید و ساخت کالا، برآوری مواد کانی و دیگر بخش های برنامه های اقتصادی در کشور میزبان کار می کنند (رضایی، 1391).
الف ـ 1 روش های مشارکتی
روش های مشارکتی که غالباً برای ورود به بازارهای بین المللی به ویژه در کشورهای کمتر توسعه یافته به کار می روند، حالت های ورودی هستند که در آن سرمایه گذار ملزم به تشکیل یک بنگاه اقتصادی مجزا و جدید با ماهیت حقوقی مستقل می باشد.
الف ـ 1ـ1 سرمایه گذاری مشترک17 (مشارکت حقوقی)
یک سرمایه گذاری مشترک بین المللی، اتحاد بین دو یا چند شرکت برای تبادل منابع، تسهیم ریسک و تقسیم سود است که یک شرکت جدید را ایجاد کرده و توسط خود شرکا کنترل می شود. در این نوع سرمایه گذاری ه

دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید