تحقیق درمورد 
بیابان زدایی، نفوذپذیری، ذخیره سازی، دی اکسید کربن No category

و نیمه خشک گردد . بدلیل انبساط ذرات ژل ، تخلخل خاک و نفوذپذیری آن در خاک های دارای خاکدانه ضعیف و متراکم بهبود می یابد . با بکار بردن ۳ گرم سوپر جاذب در یک لیتر خاک کل خلل و فرج خاک شنی از ۳۷% تا ۵۰% افزایش یافته است . حجم خاک به مساوی بین آب و هوا تقسیم می شود . تهویه خاک و گنجایش نگهداری آب تحت چنین شرایطی رشد گیاه را بهینه می کند . به علاوه تخلخل بهینه خاک باعث جذب سریع آب در خاک شده و مانع روان آبی و بروز سیل خواهد شد . به منظور بررسی اثرات اصلاح کنندگی اثرات سوپر جاذب در افزایش قدرت نگهداری آب در خاک با بافت شنی ، نمونه های خاک آمیخته به مقدار ۳ گرم در لیتر از سوپر جاذب و تیمار شاهد مورد مقایسه قرار گرفتند . بر اساس اندازه گیریهای انجام شده خاک های شنی پس از ۴۰ روز بدون آبیاری حاوی یک لیتر آب بود ، در صورتی که نمونه خاک های آمیخته با سوپر جاذب پس از ۸۰ روز بدون آبیاری حاوی یک لیتر آب بوده اند . سوپر جاذب رطوبت خاک را برای مدت زمان طولانی تری در سطح بالایی نگه می دارد . این بیانگر نقش مفید سوپر جاذب در کاهش زه آب ( به همراه کود های محلول در آن ) در خاک های شنی و نگهداری آن در منطقه ریشه می باشد.

۱-۳-۸- ۸ اثر سوپر جاذب در کاهش تبخیر سطحی
سوپر جاذب به طور مستقیم و غیر مستقیم میزان تبخیر آب را کاهش می دهد . نقش غیر مستقیم آن جذب سریع آب و ممانعت از روان آبی و افزایش نفوذپذیری خاک منطقه ریشه و در نتیجه کاهش تبخیر سطحی آب است . سوپر جاذب به دلیل فشار اسمزی خاص خود آب را مدت زیادی در خود نگه می دارد و مانع بخار شدن در اثر گرم شدن خاک می گردد . آزمایشات نشان داده است که کاربرد درست سوپر جاذب از دست دهی آب از طریق تبخیر را تا ۲۰% کاهش می دهد.

۱-۳-۸-۹ استفاده از سوپر جاذب در جنگل کاری
آب ناکافی همواره یکی از عوامل محدود کننده رشد و بقای گیاهان در عرصه های جنگلکاری شده است . استفاده از سوپر جاذب در جنگل شوک انتقال گیاه را کاهش می دهد و شانس بقای گیاه را افزایش می دهد . سوپر جاذب برای افزایش میزان ماندگاری نهال ها و گیاهان تازه کشت شده یا واکاری شده به کار می رود . حجم آب مصرفی برای آبیاری گیاهان تازه کاشته شده در صورت کاربرد آن به طور معنی دار کاهش می یابد بدون اینکه در شاخص های استاندارد جنگل کاری تغییری ایجاد می شود . با کاربرد سوپر جاذب همچنین فصل احداث جنگل نیز بسیار طولانی تر می شود به طوریکه عملیات کاشت در ماههای خشک سال که ریسک خشک شدن گیاه به علت خشکی و تبخیر بالای خاک در آن وجود دارد نیز امکانپذیر می گردد . علاوه بر اینها در هزینه های کاشت و واکاری حدود ۲۵ درصد صرفه جویی می شود.

۱-۳-۸-۱۰ استفاده از سوپر جاذب در بیابان زدایی
تلفیق روش های جمع آوری آب باران و نقش موثر سوپر جاذب در تشکیل خاکدانه ( ممانعت از حرکت خاک و شن های روان ) حفظ آب و کاهش مستقیم و غیر مستقیم تبخیر با کشت گیاهان مقاوم به خشکی مانند گز و تاق و برخی سوزنی برگان فرصت ایده آلی را برای بیابان زدایی یا حداقل عدم گسترش بیابان های جدید فراهم می آورد . حفظ گیاهان کاشته شده در سال های اولیه به عنوان بحرانی ترین مرحله بیابان زدایی شناخته می شود زیرا گیاهان در صورت استقرار اولیه ، با مکانیسم های فعال فیزیولوژیک قادرند از پس تنش های سخت برآیند . آب انبارهای مینیاتوری کنار ریشه و کمک به گسترش ریشه ها در خاک باعث استقرار گیاهان جدید در چند سال اولیه کشت می شود.

۱-۳-۸-۱۱ ملاحضات زیست محیطی
بررسی های مربوط به تجزیه پذیری سوپر جاذب در آزمایشگا های مجهز استاکهاوزن آلمان نشان می دهد که سوپر جاذب یک پلیمر سخت و غیر قابل تجزیه نیست بلکه این مواد پس از ۱۵ – ۱۲ سال در اثر تجزیه میکروبی و تاثیر نور خورشید به تدریج از بین می روند و به مواد سازنده خود آب ، دی اکسید کربن ، آمونیوم و پتاسیم تبدیل و به چرخه طبیعت باز گشته و هیچ گونه ضایعات سمی به جای نمی گذارند . سوپر جاذب می توانند با کود های شیمیایی ، علف کش ها و آفت کش ها مخلوط شده و بدون هیچ گونه اثر متقابل با یکدیگر به کار برده شود .در پژوهشی میزان رشد و تکثیر میکروارگانیزم ( Pseudomonas Putida ) با استفاده از سوپر جاذب در محلول سالین ( ۹/۰%) مورد آزمایش قرار گرفت . هیچ نوع تاثیر منفی بر میزان رشد این میکروارگانیزم مشاهده نگردید . وجود سوپر جاذب در محیط منجر به تاثیر نامطلوب بر باکتری ها نخواهد شد .

۱-۴ اهداف تحقیق
در یک جمع بندی کلی چنین به نظر می رسد که تغییرات آب و هوایی و گرم شدن کره زمین کمبود منابع آب برای مصارف مختلف از جمله فضای سبز شهری را به دنبال داشته است. یکی از راهکارهای مختلف جهت مدیریت آب، پلیمر های سوپر جاذب است، که در راستای حفظ رطوبت و افزایش راندمان آبیاری است. یکی از مسائلی که استفاده از پلیمر های سوپر جاذب را در فضای سبز محدود می کند اطلاعات ناکافی در زمینه استفاده این مواد است که خیلی کم در مورد آن بر روی فضای سبز کار شده و بیشتر تحقیقات موجود بر روی زراعت و باغبانی است یکی از اهداف این پروژه بالا بردن اطلاعات در این ضمینه است. در کل هدف اصلی از اجرای طرح بررسی تاثیر سطح های مختلف آبیاری و پلیمرهای سوپر جاذب بر رشد و نمو گل جعفری است و همچنین مطالعه تاثیر پلیمرهای سوپر جاذب بر میزان صرفه جویی آب آبیاری است.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   منبع پایان نامه ارشد درباره تربیت بدنی، آموزش و پرورش، نیروی انسانی، درس تربیت بدنی

فصل دوم
بررسی منابع

۲-۱ پلیمر های سوپر جاذب
دشت بزرگ، (۱۳۸۹) در تحقیقی اثر همزمان استفاده از سطوح سوپرجاذب و کود پوسیده گاوی را بر مقدار آب خاک مورد بررسی قرار دادند و نمودارهای منحنی رطوبتی را ترسیم کردند. نتایج تحلیل داده ها، حاکی از مصرف پلیمر سوپرجاذب نسبت به کود در خاک هایی با بافت سبک برای افزایش قابل توجهی در ظرفیت نگهداشت آب در خاک بود.
آبدی، ۱(۲۰۰۶) طی تحقیقی اثر پلیمر سوپرجاذب سوپرآب آ ۲۰۰ را بر شاخص های رشد یک گونه درختچه ی زینتی در فضای سبز (سرو نقره ای) و همچنین روی منحنی رطوبتی خاک، مورد بررسی قرار دادند . نتایج این پژوهش نشان داد که مخلوط کردن ۴ تا ۶ گرم پلیمر به یک کیلوگرم خاک گیاهان، آب مورد نیاز برای گیاه را حداقل یک سوم، کاهش می دهد که علت آن به افزایش آب قابل استفاده گیاه (تفاوت رطوبت بین ظرفیت زراعی و نقطه پژمردگی دائم)، نسبت داده شده است . آنها اعلام کردند که استفاده از پلیمر سوپرجاذب سوپر آب آ ۲۰۰ می تواند به طور معنی داری تعداد دفعات آبیاری را به خصوص در خاک های سبک، کاهش دهد. (آبدی ، ۲۰۰۶)
یزدانی و همکاران (۱۳۸۵) تأثیر چهار مقدار پلیمر سوپر جاذب (صفر، ۷۵، ۱۵۰ و ۲۲۵ کیلوگرم در هکتار) و سه فاصله آبیاری (۶، ۸ و ۱۰ روز یکبار) را روی رشد و عملکرد سویا رقم ۱۱L را تحت شرایط مزرعه ای مورد بررسی قرار نمودند. نتایج این پژوهش نشان داد که کاربرد ۲۲۵ کیلوگرم پلیمر سوپر جاذب در هکتار بین مقادیری که در این آزمایش بررسی شدند، بهترین تأثیر را بر رشد و عملکرد سویا در تمامی شرایط آبیاری (آبیاری معمول و یا تحت شرایط تنش خشکی) از خود نشان داد.
اله دادی و مؤذن قمصری (۱۳۸۴) اثر چهار مقدار پلیمر سوپرجاذب سوپرآب ۲۰۰A (صفر، ۱۰۰، ۲۰۰ و ۳۰۰ کیلوگرم در هکتار) و سه فاصله آبیاری (۵، ۷ و ۹ روز یکبار) روی رشد و عملکرد ذرت علوفه ای رقم سینگل کراس ۷۰۴ تحت شرایط مزرعه را بررسی کردند. آزمایش های آنها نشان داد که افزایش ارتفاع و عملکرد ذرت با استفاده از مقادیر بالای پلیمر سوپرجاذب به دست آید . آنها همچنین گزارش کردند که اختلاف معنی داری بین محصول دور آبیاری ۳ روز بدون مصرف پلیمر و دور آبیاری ۷ روز همراه با کاربرد ۲۰۰ کیلوگرم پلیمر در هکتار دیده نشده است.
بهبهانی و همکاران (۱۳۸۴) در آزمایش خود با کاربرد هیدروژل به نسبت های ۱۰و ۲۰ و ۳۰ درصد حجمی از حجم محیط رشد خیار گلخانه ای که ترکیبی از کوکوپیت و پرلیت بود و اعمال کم آبیاری به صورت آبیاری با ۷۰، ۸۰، ۹۰ و ۱۰۰ درصد نیاز آبی، میزان عناصر غذایی روی، منگنز، آهن، نیتروژن، پتاسیم، فسفر، کلسیم و منیزیم، تبادل کاتیونی و pH را در بستر گیاهان، اندازه گیری کرده و به این نتیجه رسیدند که بین تیمارها اختلاف معنی داری در سطح احتمال کمتر از ۱% در ذخیره عناصر غذایی در بسترهای مورد بررسی وجود دارد و همچنین سوپرجاذب در ذخیره سازی عناصرغذایی، بیشترین تأثیر را در ذخیره سازی فسفر و نیتروژن و کمترین تأثیر را در نگهداری منگنز داشت . میزان تبادل کاتیونی در بستر تیمار شده با ۳۰% جایگزینی سوپرجاذب،۹۴% بیشتر از شاهد بود.
ال هادی۱ (۲۰۰۶) در مصر، دو هیدروژل اکریل آمید آنیونی و کاتیونی به نسبت ۲ به ۳ را با هم مخلوط کرده و در سه سطح ۲، ۳ و ۴ گرم برای هر گلدان، آنها را در یک خاک شنی محلی به کار بردند و پس از کشت خیار، با ۴ رژیم آبیاری ۱۰۰%، ۸۵%، ۷۰% و ۵۰% آنها را آبیاری کردند . هدف آنها بررسی اثر کاربرد هیدروژل ها بر راندمان مصرف آب و کود بود . آنها مشاهده کردند که با کاهش میزان آبیاری از ۱۰۰% به ۸۵% با وجود هیدروژل مساوی، میزان تولید خیار افزایش یافته است.
خلیل پور و همکاران ( ۱۳۸۴ )، با به کارگیری چهار سطح مصرف سوپرجاذب پژوهشگاه پلیمر ایران (۰، ۴۰، ۸۰ و ۱۲۰ گرم)، دو سطح دور آبیاری (۱۰ و ۲۰ لیتر به ازای هر نهال) کارایی مصرف آب در نهال کاج را بررسی و اختلاف معنی داری بین تیمارهای ۸۰ و ۱۲۰ گرم پلیمر و شاهد در سطح ۱% گزارش نموده اند .در همین سطوح سوپر جاذب در خاک باعث گردید که با دو برابر شدن دور آبیاری تفاوت معنی داری بین شاهد و تیمارهای دارای سوپر جاذب نباشد.
جلیلی و همکاران، (۱۳۸۷) تأثیر سوپرجاذب ها و دور آبیاری را بر رشد نهال های گل رز معنی دار گزارش کردند. نتایج آنها نشان داد که از نظر ارتفاع شاخه و قطر تاج پوشش، دور آبیاری ۱۰ روز با مصرف ۴۰ گرم سوپرجاذب و از نظر تعداد شاخه اصلی ۶۰ گرم سوپرجاذب و ۱۴ روز دور آبیاری مناسب ترین تیمارها در مقایسه با شاهد بودند. در مورد تعداد شاخه و تعداد گل؛ افزایش دور آبیاری تا ۱۴ روز اثر معنی داری روی این صفات گذاشت و میزان گلدهی نهال ها نیز در ماه های مختلف رشد نتایج متفاوتی نشان داد.
آماریلیس و همکاران۱ (۲۰۱۰) با کاربرد کود و پلیمر پلی آکریلید برای بالا بردن رشد طبیعی گونه های گیاهی در خاک های معدنی به منظور افزایش فعالیت های آنزیمی، بالاترین بهبود در شرایط خاک همراه با پلیمر و کود را گزارش کردند، بیشترین توده خشک گیاهی نیز در خاک ترکیبی کود و پلیمر حاصل شد، که این مسئله ناشی از اصلاح کیفیت خاک معدنی به دلیل افزایش کود و پلیمر بوده که رشد گیاهان را افزایش داد.
مجد ابو۲ (۲۰۰۶) استفاده از نوعی پلیمر سوپرجاذب در پلاتهای خاک را

دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید