: اعلام ایران به عنوان دومین کشور غمگین با بدبینی س

: یه جامعه شناس در عکس العمل به بعضی اظهارات مبنی بر اینکه ایران دومین کشور غمگین در بین ۱۸۰ کشوره، گفت: آقایون نباید اینجور اعلام نظرهای کلی رو بکنن. سوال ما اینه که این حرفا براساس کدوم امتحان تحقیق و ملاک زده شده و در مقایسه با چه کشوری این صحبتا رو می کنن؟
دکتر قرایی مقدم در گفت وگو با ایسنا، در مورد ادعای رئیس انجمن مددکاری ایران مبنی بر اینکه براساس تحقیق بین المللی ایران پس از عراق دومین کشور غمگین جهان عنوان شده، در عکس العمل به این اعلام نظر اضافه کرد: من عقیده دارم کشور ما از نظر مایحتاج زندگی در مقایسه با کشورای دیگه وضعیت بهتری رو داره، اما از نظر فضایی که در جامعه ایجاد شده که از راه برنامه های رادیو و تلویزیون، تضادها و جنجالای جور واجور، جو ناراحت کننده ای رو ایجاد کردن.
ایشون با بیان اینکه از نظر مایحتاج زندگی نمیشه گفت که ایران وضعیتش مانند بعضی کشورای همسایه مناسب نیس، اضافه کرد: بعضی فضای کشور رو از نظر روحی و روانی ناجور می کنن که این اتفاق نه از طرف دولت بلکه از طرف کسائی میفته که دائم یأس و ناامیدی رو در جامعه ایجاد کرده و حاشیه سازی می کنن و این باعث می شه که جامعه آرامشش رو از دست بده.
ایشون با بیان اینکه اینجور حاشیه سازیهایی منتهی به ناراحتی روحی و ترس ذهن جامعه می شه، ادامه داد: به قول آقای مطهری اسلام همراه با شادیه و ما هم باید به این موضوع توجه کنیم و از جنجال آفرینی بپرهیزیم.
قرایی مقدم با بیان اینکه به نظر من این اعلام نظر که بگیم ایران دومین کشور غمگینه نظری با بدبینی س اعلام کرد: کسائی که این حرف رو میزنن به کشورهایی مانند هند، سوریه و پاکستان رفته ان تا وضعیت اونا رو ببینن اون کشورها در استرس و هراسند اما ما در ایران از نظر داشتن امنیت بی نظیریم و اینطور نیس که بگیم دومین کشور غمگین جهان هستیم چون که خیلی از کشورها از ما بدترند.
این جامعه شناس با تاکید بر ضرورت ایجاد زمینه های شادی و نشاط در کشور گفت: ما می تونیم با ایجاد نشاط در کشور فضا رو بهتر کنیم اما این کارا رو انجام نمی بدیم و همین موضوع باعث می شه که بعضی سازمانای بین المللی از این فضا استفاده کرده و اینجور موضوعاتی رو علم کنن.
قرایی مقدم با بیان اینکه کسائی که این حرفا رو میزنن حرفشون بدون تحقیقه گفت: تحقیق درباره اینجور مواردی باید به صورت کیفی انجام بگیره چون که پدیده هایی مانند شادی، غم، عدالت کیفی بوده و قابل اندازه گیری نیستن و واسه مطالعه به انجام تستای مختلفی مثل تست گوتمن و لیکرت نیازمندن.
این جامعه شناس با تاکید بر اینکه مفاهیم کیفی قابل اندازه گیری درست نیستن چون که ملاک کمی رو نمیشه واسه اونا در نظر گرفت گفت: مثلا زیبایی چیزی کیفیه و بسته به هر جامعه ای فرق داره پس شادی و غم هم موضوعاتی کیفی و روانشناسی هستن.
قرایی مقدم هم اینکه ادامه داد: آقایون نباید اینجور اعلام نظرهای کلی رو بکنن. سوال ما اینه که این حرفا براساس کدوم امتحان تحقیق و ملاک زده شده و در مقایسه با چه کشوری این صحبتا رو می کنن؟
ایشون پیشنهاد کرد که باید در اعلام نظرها و کلی گوییا با احتیاط باشین چون که هیچ وقت نمیشه مفاهیم کلی رو مورد امتحان قرار داد.

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *