در بررسی جدیدی محققان به این نتیجه رسیدن آنتی اکسیدانا احتمال باردار شدن خانوما رو افزایش نمی ده. اما این یافته ها با تحقیقای قبلی اختلاف داشت. تحقیقات اولیه نشون می دادن همسران مردانی که مکملای آنتی اکسیدانی دریافت می کردن، احتمال باردار شد شون بیشتر از خانومایی بود که همسران شون دارونما دریافت می کردن.

 

در واقع، بررسی جدید رو فقط باید آخرین مورد تردیدآمیز درباره فواید سلامت آنتی اکسیدانا دونست، نه فقط مورد. تا الان تبلیغات زیادی می شد که آنتی اکسیدانا موادی ضدسرطان و ضد سالخوردگی هستن و در این مورد بسیار قوی عمل می کنن. در حالی که در گذشته آنتی اکسیدانا فقط در خوراکیایی مثل هویج، فلفل، گوجه فرنگی و… یافت می شد، حالا در خیلی از کشورای پیشرفته به اجناس غذایی اضافه می شه. روی این اجناس برچسب «شامل آنتی اکسیدان بالا» دیده میشه، اما فواید آنتی اکسیدانا یه جار و جنجال پوچ و توخالیه؟

 

آنتی اکسیدان در برابر رادیکال آزاد
آنتی اکسیدان در دهه ۱۹۹۰ به دایره لغات عمومی راه یافت. یعنی درست در دهه ای که محققان یواش یواش به این نتیجه رسیدن چیجوری رادیکال آزاد که معلول عکس العملای اکسیژنی در بدنه، در دچار شدن به مریضیای طولانی از پیری گرفته تا کاهش دید و سرطان نقش بازی می کنه. رادیکالای آزاد وقتی تولید می شن که سلولا واسه تجزیه غذا و تامین انرژی اکسیژن مصرف می کنن.

 

رادیکالای آزاد می تونن با پیوستن به مولکولای دیگه و انگیختن سلولا به رشد عجیب یا از راه دخالت و ایجاد مزاحمت در کارکرد سلولای سالم شامل سلولای مغز، دلیل آسیب سلولی شن. رادیکالای آزاد، اجناس جانبی طبیعی سوخت و ساز بدن هستن، اما در موارد حضور آنتی اکسیدانا اثر این رادیکالای آزاد رو خنثی کرده و آسیبای به وجود اومده به وسیله اونا رو به کمترین حد ممکن می رسونن.

 

این توازن به دلایل بسیاری ممکنه بر هم بخوره؛ از قرار گرفتن در برابر آلاینده ها تا دود سیگار یا حتی بعضی چیزایی که می خورید. در این صورت تولید رادیکالای آزاد می تونه بر توانایی بدن در کنترل اونا غلبه کنه. واسه همینه که آنتی اکسیدانا به اسلحه ای عمومی در مقابله واسه حفظ سلامت تبدیل شدن.

 

اما در داستان آنتی اکسیدانا و رادیکالای آزاد با مشکلاتی مواجهیم. آنتی اکسیدانا در اشکال مختلفی وجود دارن؛ از ویتامینایی مانند ویتامین C، E و بتاکاروتن گرفته تا مواد معدنی مانند منگنز و سلنیوم و طبیعتا هر یک می تونه تاثیر متفاوتی بر سلولای بدن بزاره. در سالای گذشته مثلا، محققان گزارش دادن بتاکاروتن به جای کم شدن اندازه دچار شدن به سرطان، در واقع خطر مرگ به وجود اومده به وسیله سرطان ریه یا مریضیای قلبی رو میان گروهی از سیگاریا زیاد کرده.

 

در مقاله ای که تازگیا منتشر شده، محققان سم شناسی از دانشگاه ماستریخت هلند تاکید کردن باورهای همه یا هیچ درباره آنتی اکسیدانا، فقط وقتی درست از کار در میاد که توجه ما به اندازه مناسب مصرف اونا معطوف باشه. اونا می نویسند: «طی چند دهه، آنتی اکسیدانا مانند آونگی بین دو برچسب «فقط سالم» و «بسیار سمی» و هم بین دو برچسب «آنتی اکسیدانای طبیعی بهترینن» و «هیچ کاری از آنتی اکسیدانا بر نمیاد» در نوسان بودن.

 

دو طرف این بحث، گوش شنوایی واسه دلیل آوردنای طرف مقابل نداشتن. امروز هم این احکام نادرست اصلاح نمی شه و از این رو آونگ آنتی اکسیدانا بازم میون این دو دیدگاه افراطی در نوسانه. قاعدتا اینجور تحقیقاتی مشکل بوجود میاره و دلیل پریشونی و گیجی محققان و مصرف کنندگان می شه. در نتیجه، ممکنه فرصتای طلایی رو از دست بدیم؛ فرصتایی که در اونا بشه از راه آنتی اکسیدانا به بهترین وجه ممکن به سلامت افراد کمک کرد.»

 

آنتی اکسیدان به درد می خوره یا نه؟
اما در آخر تحقیقات درباره چیزی که آنتی اکسیدانا می تونن در بهبود وضع سلامت شما بکنن یا چیزی که نمی تونن بکنن چه میگن؟ موارد زیر ممکنه در جواب به این سوال مهم کارساز باشن.

 

۱ـ همه آنتی اکسیدانا اثرات برابری ندارن: از اونجا که آنتی اکسیدانا شکلای جور واجور بسیار مختلفی دارن، شما باید میوه ها و سبزیجات متنوعی رو که پر از آنتی اکسیدان هستن، استفاده کنین. اینطوری می تونین از طیف کاملی از فوایدی که اونا جفت و جور می یارن، بهره ببرین. هم اینکه، مخلوط اونا واسه سلامت شما خوبه. مثلا، بعضی آنتی اکسیدانا می تونن نقش مهم تری در پیشگیری از بعضی مریضیا مانند سرطان بازی کنن، در حالی که بقیه آنتی اکسیدانا در مقابله با مریضیای نابودی اعصاب بهتر عمل می کنن.

 

در مطالعه ای درباره مردم هلند که در مجله عصب شناسی (Neurology) در زمستون گذشته (ماه فوریه) منتشر شده، محققان از پیدا کردن هر نوع رابطه و اتحاد میان رژیم غذایی پر از آنتی اکسیدان و نابودی قوای شناختی یا سکته مغزی نا امید شدن، اما همونجوریکه الیزابت دِوُر، مدرس دانشکده پزشکی هاروارد در بوستون و یکی از مولفان این تحقیق میگه، «هزاران آنتی اکسیدان در رژیمای غذایی هست و بعضی از رژیمای غذایی ممکنه آنتی اکسیدان قوی تری داشته باشن.»

 

۲ـ بیشتر ادما از منابع طبیعی، آنتی اکسیدان کافی دریافت نمی کنن: واسه بیشتر بزرگسالان سالم، آنتی اکسیدانای موجود در رژیم غذایی پر از میوه ها و سبزیجات تقریبا واسه مقابله با آسیبای به وجود اومده به وسیله رادیکالای آزاد در بدنشون کافیه. اما، جفری بلومبرگ، مدیر آزمایشگاه تحقیقات آنتی اکسیدانا و استاد تغذیه در دانشگاه تافتس میگه بیشتر افراد اندازه پیشنهاد شده روزانه ویتامینایی مانند C و E رو دریافت نمی کنن.

 

میانگین مقداری که بزرگسالان باید ویتامین E دریافت کنن ۱۵ میلی گرم در روزه، اما بیشتر از درصد افراد این مقدار رو دریافت نمی کنن و تنها حدود نصف این مقدار رو از رژیم غذایی خود می گیرن.

 

بلومبرگ میگه: «این کمبود نگران کننده س. ویتامین C کمبود دیگری هستش. ویتامین C و E موجود در رژیم غذایی عادی در کشوری مانند آمریکا هم کمه. به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین فقط با نوشیدن روزانه یه لیوان آب پرتقال تقریبا می تونین نیاز روزمره خود رو به ویتامین C برطرف کنین. تامین ویتامین C لازم کار بسیار ساده ایه و من در تعجبم که به چه دلیل مردم با کمبود این ویتامین روبه رو هستن.»

 

اما خوردن مقدار بیشتر از این واسه سلامت مفیدتر نیس. در واقع دریافت اندازه دقیق آنتی اکسیدانا در ایجاد تعادل فعالیتای رادیکال آزاد در بدن خوبه. واسه همینه که کارشناسان تغذیه پیشنهاد نمی کنن با مصرف مکملا چیزی که رو در رژیم غذایی روزانه به دست نمی بیارین، جبران کنین. چون معلوم نیس از دریافت زیادتر از اندازه بعضی از این آنتی اکسیدانا (مثل بتاکاروتن که می تونه دلیل افزایش خطر مرگ زودرس شه) در امان باشین و بدون هیچ سختی ای ممکنه دچار مسمومیت به وجود اومده به وسیله دریافت زیادتر از اندازه این مواد غذایی از راه مصرف مکملا شید.

 

۳ ـ به همه ادعاهایی که میگن آنتی اکسیدانا طول عمرتون رو زیاد می کنن (یا برعکس میگن شما رو می کشن) به دیده دودلی نگاه کنین: بلومبرگ میگه: « ادعاهای مطرح درباره آنتی اکسیدانا کمی بزرگ نمایی آمیزه؟ بله، اگه این ادعاها میگن آنتی اکسیدانا می تونن از فراموشی، سرطان، مریضیای قلبی، مریضیای چشم، مریضیای کلیه و خلاصه هر چی فکرش رو بکنین پیشگیری کنن، مشخصه بزرگ نمایی آمیزند. در واقع هر گونه ادعای قطعی و دقیق در این مورد بزرگ نمایی آمیز هستش.»

 

البته ادعاهای بحقی هم هستن که باید درباره اونا با دکتر خودتون مشورت کنین. مثلا، دلایلی در دسته که ویتامین E و Cمی تونه به کاهش خطر بروز عوامل منتهی به نابینایی در دوران پیری کمک کنه و از آسیبای چشمی به وجود اومده به وسیله سالمندی پیشگیری کنه.

 

۴ـ به دنبال میوه «همه چیز تموم» نباشین: دلایلی در کار نیس که نشون بده آنتی اکسیدانا می تونن با مریضیای طولانی مقابله کنن. با این حال از گوشه و کنار و بعضی وقتا در عالم تجارت و تبلیغات مواد غذایی حرفایی می شنویم که بعضی میوه ها رو در اونقدر جایگاهی می نشانند که انگار می تونن تموم آسیبای رادیکالای آزاد رو به کمترین حد ممکن برسانند، اما «میوه همه چیز تموم» بیشتر یه ادعای تجاری مثل بقیه ادعاهاییه که فقط به جیب شما چشم دوخته س و مبنای علمی نداره. این ادعاها هیچوقت از طرف وزارت غذا و داروی آمریکا یا مراجع ذیصلاح دیگه در این کشور مورد تائید نیستش.

 

۵ ـ همیشه میونه روی پیشه کنین: ما همه می تونیم از آنتی اکسیدانا بهره ببریم، اما این کار رو باید از راه رژیم غذایی روزانه خودمون، که باید تنوع قابل قبول و هم اندازه درست این مواد رو در خود داشته باشن، انجام بدیم و البته دریافت بعضی آنتی اکسیدانا، مثل ویتامین C و E، از دریافت بعضی از هزاران آنتی اکسیدان دیگری که در غذاهای جورواجور پیدا میشه، مهم تره.

 

بلومبرگ میگه: «آنتی اکسیدانای اصلی، یعنی ویتامین C، ویتامین E و روی، آنتی اکسیدانای نیاز هستن. اگه از اونا محروم بمونین، ممکنه دچار مشکلات زیادی شید، اما تحقیقات اساسی زیادی هست که نشون میده اگه مقادیر کافی آنتی اکسیدان دریافت کنین، سلامت خود رو تقویت می کنین و می تونین خطر مریضیای طولانی دوران سالخوردگی رو کم کنین.» یادتون باشه رمز فایده بخشی آنتی اکسیدانا دریافت اندازه درست اونا از راه رژیم غذایی سالم است.

منبع:jamejamonline.ir

جمع آوری سلامت اکاایران

جمع آوری به وسیله بخش تغذیه سالم زندگی سالم سایت آکا

  • مطالب در رابطه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *